تحلیل پویای وابستگی و هماهنگی میان کارایی انرژی و معقولیت ساختاری بخش های صنعت و کشاورزی

افزایش رشد اقتصادی همراه با بهبود کیفیت محیط­زیست از اهداف افزایش کارایی و بهره ­وری انرژی است. با توجه به محدودیت منابع انرژی بویژه انرژی­ های تجدیدناپذیر، مصرف بهینه انرژی یک هدف مهم در توسعه اقتصادی و سیاست­های کلی نظام در بخش انرژی است. از آن­جایی که بخش صنعت موتور از مصادیق توسعه اقتصادی تلقی شده و بخش کشاورزی از اساسی­ترین بخش­های اقتصادی و مسئول تامین غذای کشور است، در این مطالعه رابطه وابستگی و هماهنگی میان معقولیت ساختاری بخش­های کشاورزی و صنعت و کارایی انرژی مورد بررسی قرار گرفته است. نتایج مطالعه نشان می دهد در بخش کشاورزی وابستگی چندانی میان کارایی انرژی و معقولیت ساختاری وجود نداشته است اما هماهنگی میان کارایی انرژی و معقولیت ساختاری این بخش در وضعیت متوسط می­باشد. وابستگی میان کارایی انرژی و منطقی بودن ساختاری بخش صنعت در بیشتر سال­های مورد مطالعه در وضعیت شروع وابستگی بوده اما هماهنگی میان کارایی انرژی و معقولیت ساختاری این بخش در وضعیت هماهنگی بالا قرار داشته است. با توجه به این که در معقولیت ساختاری، بهره­وری نیروی کار نیز مورد توجه قرار گرفته است، بنابراین پیشنهاد می­شود برای بهینه­ سازی مصرف انرژی و افزایش کارایی انرژی، جذب نیروی متخصص و آموزش دیده به همراه تکنولوژی پیشرفته انرژی اندوز در بخش­های صنعت و کشاورزی مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

energy ، structural rationality ، industry ، agriculture ، Iran ، انرژی ، معقولیت ساختاری ، صنعت ، کشاورزی ، ایران