اثر ترکیبی توانبخشی شناختی و مداخلات روان شناختی-رفتاری بر خودتنظیمی یادگیری، انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص

زمینه و هدف: دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص اغلب در خودتنظیمی یادگیری و انگیزش تحصیلی ضعف دارند که منجر به کاهش عملکرد تحصیلی می شود. این پژوهش با هدف بررسی اثر ترکیبی توانبخشی شناختی و مداخلات روان شناختی-رفتاری بر خودتنظیمی یادگیری، انگیزش و عملکرد تحصیلی این دانش آموزان انجام شد.روش: پژوهش از نوع آزمایشی نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. ۴۰ دانش آموز دارای اختلال یادگیری خاص به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند. گروه آزمایش ۱۲ جلسه آموزشی شامل شش جلسه توانبخشی شناختی و شش جلسه مهارت های روان شناختی-رفتاری را گذراند، در حالی که گروه کنترل تنها آموزش های معمول مدرسه را دریافت کرد. داده ها با پرسشنامه های استاندارد خودتنظیمی یادگیری، انگیزش تحصیلی و نمرات رسمی مدرسه جمع آوری و با تحلیل کوواریانس تحلیل شد.یافته ها: نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل افزایش معنادار خودتنظیمی یادگیری (۴۱.۸ ± ۴.۹ در مقابل ۳۳.۵ ± ۵.۷)، انگیزش تحصیلی (۴۲.۳ ± ۵.۲ در مقابل ۳۳.۰ ± ۵.۶) و عملکرد تحصیلی (۵۹.۷ ± ۶.۳ در مقابل ۵۰.۵ ± ۷.۰) داشت (p < ۰.۰۰۱). همچنین مداخله موجب تثبیت مهارت ها و کاهش نوسانات فردی شد.نتیجه گیری: مداخله ترکیبی توانبخشی شناختی و روان شناختی-رفتاری، به طور موثر خودتنظیمی یادگیری، انگیزش و عملکرد تحصیلی دانش آموزان دارای اختلال یادگیری خاص را ارتقا می دهد. این یافته ها بر اهمیت طراحی برنامه های چندبعدی آموزشی و توانبخشی که همزمان مهارت های شناختی، فراشناختی و انگیزشی را تقویت می کنند، تاکید می کنند