نسبت زهد سیاسی و خدمات اجتماعی روحانیت در منظومه فکری مقام معظم رهبری

این مقاله به بررسی و تبیین نسبت میان دو مفهوم کلیدی «زهد سیاسی» و «خدمات اجتماعی روحانیت» در اندیشه و بیانات مقام معظم رهبری می پردازد .زهد سیاسی در این چارچوب، به معنای عدم دلبستگی به مظاهر دنیوی قدرت و ثروت، ساده زیستی، پاکدستی و اولویت بخشی به خدمت است و خدمات اجتماعی روحانیت، مجموعه فعالیت های آنان در راستای رفع نیازهای مادی و معنوی، هدایت فکری و فرهنگی، و بصیرت افزایی جامعه را شامل می شود. هدف اصلی، تحلیل چگونگی تاثیرگذاری این دو مفهوم بر یکدیگر و نقش این رابطه در تحقق اهداف نظام اسلامی است. در این پژوهش، داده ها از طریق مطالعه اسنادی و کتابخانه ای گردآوری شده اند و به کمک روش تحلیل محتوای کیفی، پس از کدگذاری اولیه و دسته بندی کدها، مفاهیم پنهان در بیانات مقام معظم رهبری استخراج و بررسی شده اند. یافته های این پژوهش نشان می دهد که در منظومه فکری مقام معظم رهبری، پیوندی وثیق و تاثیر متقابل میان زهد سیاسی و خدمات اجتماعی روحانیت وجود دارد؛ به گونه ای که زهد سیاسی، مبنا، ضامن خلوص، و شرط اثربخشی خدمات اجتماعی روحانیت محسوب می شود و از سوی دیگر، خدمات اجتماعی خالصانه، تجلی گاه زهد سیاسی فعال و مسئولانه است. این رابطه دوسویه، نه تنها برای حفظ اعتماد عمومی و کارآمدی روحانیت، بلکه برای سلامت و پویایی نظام اسلامی نیز حیاتی تلقی می گردد.

کلیدواژه ها:

زهد سیاسی ، خدمات اجتماعی ، روحانیت ، مقام معظم رهبری ، نظام اسلامی