ارزیابی آسیب‎پذیری معیشت آبخیزنشینان لوندویل از مخاطرات محیطی با استفاده از شاخص‎های مختلف

معیشت آبخیزنشینان به شرایط بسیار پیچیده‎ای از جمله شرایط محیطی، سیاسی - اقتصادی، نهادی و بیوفیزیکی وابسته است. بر همین اساس، ارزیابی آسیب‎پذیری معیشت آبخیزنشینان در مقیاس حوزه آبخیز در تبیین چشم‎انداز مدیریتی بلندمدت و بر اساس شرایط محلی گام اساسی به شمار می‎آید. شهرستان آستارا واقع در کمربند هیرکانی شمال کشور دارای چندین روستا است که مردم این روستاها برای امرار معیشت خود به‎شدت به منابع طبیعی وابسته هستند؛ بنابراین، هدف اصلی تحقیق حاضر بررسی وضعیت آسیب‎پذیری ساکنان حوزه آبخیز لوندویل واقع در شمالی‎ترین منطقه استان گیلان بوده است. بدین منظور، از شاخص آسیب‎پذیری معیشت (LVI)، شاخص آسیب‎پذیری معیشت– هیئت بین‎دولتی تغییر اقلیم (LVI -IPCC) و شاخص‎ اثر معیشت (LEI) استفاده شد. در این راستا، حدود ۶۵ زیرمولفه مختلف برای استفاده در هر سه روش و مبتنی بر مطالعات میدانی و تکمیل پرسش‎نامه محاسبه و موردبررسی قرار گرفت. طبق نتایج به‎دست‎آمده در مناطق پایین‎دست میانگین LVI، LVI-IPCC و LEI برابر با ۴۴/۰، ۰۳/۰ و ۴۷/۰ به ترتیب نشان‎دهنده کلاس آسیب‎پذیری زیاد، متوسط و متوسط است. مناطق میانی ‎حوزه آبخیز لوندویل به ترتیب با مقدار برابر با ۴۲/۰، ۰۱/۰ و ۴۴/۰ نشان‎دهنده کلاس آسیب‎پذیری زیاد، متوسط و کم و در بخش بالادست با مقدار برابر با ۴۳/۰، ۰۱/۰ و ۴۵/۰ نشان‎دهنده کلاس آسیب‎پذیری زیاد، متوسط و کم بوده است. در مجموع می‎توان بیان نمود که وقوع مخاطرات محیطی باعث افزایش آسیب‎پذیری معیشت، کاهش درآمد و مشکلات اقتصادی در جوامع محلی حوزه آبخیز لوندویل شده است.

کلیدواژه ها:

آسیب‎پذیری ، سازگاری ، سرمایه طبیعی ، مخاطره ، معیشت