تاثیر سطوح مختلف پروبیوتیک بر عملکرد، جمعیت میکروبی و ریخت سنجی روده جوجه های گوشتی تحت شرایط تغذیه دیرهنگام
محل انتشار: فصلنامه تولیدات دامی، دوره: 27، شماره: 4
سال انتشار: 1404
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 5
فایل این مقاله در 16 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JAP-27-4_007
تاریخ نمایه سازی: 5 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف: دسترسی خوراک برای جوجه های تازه هچ شده جهت توسعه مطلوب و مناسب دستگاه گوارش، افزایش جمعیت باکتری های مفید، بهبود هضم و جذب مواد مغذی و توسعه یک سیستم ایمنی مناسب به ویژه در دستگاه گوارش امری حیاتی و تعیین کننده است و تغذیه زودهنگام از طریق تعدیل میکروفلور روده به سلامت و عملکرد دستگاه گوارش اثر می گذارد. بنابراین به نظر می رسد استفاده از افزودنی های مفیدی مانند پروبیوتیک ها، پری بیوتیک ها و سین بیوتیک ها که اثرات مفید ثابت شده بر ریخت سنجی دستگاه گوارش و عملکرد جوجه های گوشتی دارند، گزینه مناسبی باشد. روش پژوهش: در این آزمایش تاثیر سطوح پروبیوتیک بر عملکرد و خصوصیات لاشه، شمار جمعیت میکروبی و ریخت سنجی روده جوجه های گوشتی تحت چالش تغذیه دیرهنگام با تخصیص ۴۵۰ قطعه جوجه گوشتی راس-۳۰۸ (یک روزه، مخلوط دو جنس) به صورت فاکتوریل ۳×۳ با سه سطح پروبیوتیک (صفر یا بدون پروبیوتیک، ۲۰۰ و ۴۰۰ گرم در تن) و سه زمان تغذیه یا دسترسی به خوراک (صفر، ۱۲ و ۲۴ ساعت پس از ورود به سالن) موردبررسی قرار گرفت. یافته ها: در دوره آغازین، جوجه های دریافت کننده سطح بیش تر پروبیوتیک و تغذیه بدون تاخیر بیش ترین وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند درحالی که جوجه های دریافت کننده سطح بالاتر پروبیوتیک و ۲۴ ساعت تاخیر در دسترسی به خوراک کم ترین وزن بدن را داشتند و در کل دوره پرورش جوجه های دریافت کننده ۲/۰ گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با ۲۴ ساعت تاخیر در تغذیه و گروه دریافت کننده ۴/۰ گرم در کیلوگرم بدون تاخیر در تغذیه کم ترین خوراک مصرفی، وزن بدن و افزایش وزن بدن را داشتند (۰۵/۰P<). سطح ۴/۰ گرم در کیلوگرم پروبیوتیک در گروه های ۱۲ و ۲۴ ساعت تاخیر در تغذیه به ترتیب کم ترین غلظت تری گلیسیرید و گلوکز سرم را داشتند و در همین سطح پروبیوتیک بدون تاخیر در تغذیه، جمعیت باکتری های اشریشیاکلی کاهش یافت، اما اعمال ۱۲ و ۲۴ ساعت تاخیر در دسترسی به خوراک شمار باکتری بیفیدوباکتر را کاهش داد و در جوجه های تغذیه شده با جیره های دارای صفر و ۲/۰ گرم در کیلوگرم پروبیوتیک، با افزایش زمان تاخیر در دسترسی به خوراک، طول پرز افزایش یافت (۰۵/۰P<). جوجه های تغذیه شده با جیره دارای ۲/۰ گرم در کیلوگرم پروبیوتیک با ۱۲ ساعت تاخیر در تغذیه، سطح مقطع پرز بالاتری نسبت به سایر گروه ها داشتند (۰۵/۰P<). نتیجه گیری: به طورکلی، ۱۲ و ۲۴ ساعت تاخیر در تغذیه منجر به کاهش عملکرد و تضعیف ریخت سنجی روده شدند و افزودن پروبیوتیک حتی در سطح دو برابر میزان توصیه شده نتوانست اثرات منفی تغذیه دیرهنگام را کاملا جبران کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
حدیث حیدری
گروه علوم دامی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: h.heydari@ilam.ac.ir
علی خطیب جو
نویسنده مسئول، بخش علوم دامی مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی خراسان رضوی، مشهد، ایران. رایانامه: a.khatibjoo@areeo.ac.ir
حسن شیرزادی
گروه علوم دامی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: h.shirzadi@ilam.ac.ir
محمد امیر کریمی ترشیزی
گروه علوم دامی، دانشگاه تربیت مدرس تهران، تهران، ایران. رایانامه: karimitm@modares.ac.ir
جبار جمالی
گروه علوم دامی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران. رایانامه: j.jamali@ilam.ac.ir
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
