بررسی نقش همکاری مدرسه–خانواده و شرایط اجتماعی بر انضباط دانش آموزان

هدف این پژوهش بررسی نقش همکاری مدرسه–خانواده و شرایط اجتماعی بر انضباط دانش آموزان بود. پژوهش حاضر با استفاده از روش مروری انجام شد و بدین منظور مطالعات مرتبط در حوزه روان شناسی تربیتی، علوم تربیتی و مدیریت آموزشی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفت. در این فرایند، پژوهش هایی که به متغیرهایی نظیر تعاملات خانوادگی، مهارت های حل تعارض، خودتنظیمی، مدیریت کلاس و عوامل اجتماعی پرداخته بودند، تحلیل شدند. یافته های تحقیق نشان داد که انضباط دانش آموزان نتیجه تعامل پیچیده ای از عوامل خانوادگی، مدرسه ای و اجتماعی است و کیفیت روابط والد–فرزند، شیوه های حل تعارض و سطح خودکنترلی دانش آموزان نقش مهمی در شکل گیری رفتارهای انضباطی دارد. همچنین نتایج نشان داد که مدیریت کلاس مبتنی بر رویکردهای حمایتی و مشارکتی و هماهنگی میان خانواده و مدرسه، به ثبات و درونی سازی قوانین در دانش آموزان کمک می کند. شرایط اجتماعی و عوامل شناختی–هیجانی نیز به عنوان متغیرهای زمینه ای، رفتارهای انضباطی را تحت تاثیر قرار می دهند. در مجموع، نتایج پژوهش حاکی از آن است که ارتقای انضباط دانش آموزان مستلزم نگاه جامع و هماهنگ به نقش خانواده، مدرسه و بستر اجتماعی است.

کلیدواژه ها:

انضباط دانش آموزان ، همکاری مدرسه–خانواده ، شرایط اجتماعی ، حل تعارض