مقایسه اثر پروبیوتیک، پاراپروبیوتیک و پست بیوتیک باکتری Lactobacillus casei برای تقویت عملکرد ایمنی در ماهی کپور معمولی (Cyprinus carpio)
محل انتشار: فصلنامه بیوتکنولوژی کشاورزی، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 23
فایل این مقاله در 22 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOAGK-18-1_005
تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف: کپور معمولی (Cyprinus carpio) مهمترین ماهی آب شیرین با پراکنش جهانی است که به دلیل سازگاری و پتانسیل آن در آبزی پروری تجاری ارزش دارد. با این حال، حساسیت آن به بیماری ها مستلزم استراتژی های مدیریت پایدار بیماری است. این مطالعه به مقایسه پتانسیل استفاده از مکمل های پروبیوتیک، پاراپروبیوتیک، و پست بیوتیک مشتق شده از CC۱۶ Lactobacillus casei به مدت ۵۶ روز برای افزایش پاسخ ایمنی و ظرفیت آنتی اکسیدانی کپور معمولی و بهبود مقاومت آنها در برابر عفونت Aeromonas hydrophila می پردازد. مواد و روش ها: چهار رژیم غذایی آزمایشی مورد استفاده قرار گرفت: یک رژیم غذایی پایه بدون باکتری به عنوان شاهد، یک رژیم غذایی پایه با کشت ۲۴ ساعته L. casei (پروبیوتیک)، یک رژیم غذایی پایه با کشت ۲۴ ساعته و سپس کشته شده L. casei (پاراپروبیوتیک) و یک رژیم غذایی پایه با مایع رویی بدون سلول (پست بیوتیک) از یک کشت زنده ۲۴ ساعته L. casei . ماهی ها در آکواریوم های ۸۰ لیتری به مدت ۵۶ روز با جیره های آزمایشی تهیه شده تغذیه شدند. پس از آزمایش تغذیه، ماهی ها بیهوش و از ورید دمی خون و در نهایت سرم تهیه شد. پس از تشریح ، بافت روده نمونه برداری شد. پس از نمونه برداری، سنجش فعالیت آنتی اکسیدانی، پراکسیداسیون لیپیدی، سیستم کمپلمان در سرم (ACH۵۰)، غلظت کل ایمنوگلوبولین(IgM)، فعالیت لیزوزیم سرم، فعالیت میلوپراکسیداز(MPO)، بیان ژن های ایمنی ( (IL-۱β, TNFα, and IL-۶و آزمون چالش باکتریایی انجام شد. نتایج: نشان داد که تیمار پاراپروبیوتیک نسبت به سایر گروه های آزمایشی، به طور قابل توجهی دفاع آنتی اکسیدانی و پاسخ ایمنی را افزایش داد، که با افزایش سطح آنزیم های آنتی اکسیدانی (سوپراکسید دیسموتاز، کاتالاز و گلوتاتیون پراکسیداز) و ظرفیت آنتی اکسیدانی کل و کاهش پراکسیداسیون لیپیدی همراه بود (P<۰.۰۵). همچنین افزایش ایمونوگلوبولین M، لیزوزیم و فعالیت های میلوپراکسیداز، و افزایش بیان سیتوکین های پیش التهابی (IL-۱β، TNFα و IL-۶) در گروه پاراپروبیوتیک و پست بیوتیک نسبت به گروه های دیگر کاملا مشهود بود.گروه های پاراپروبیوتیک و پست بیوتیک نرخ بقای بالاتری را در آزمون چالش باکتریایی نشان دادند. نتیجه گیری: این مطالعه نتیجه گیری می کند که پاراپروبیوتیک ها و پست بیوتیک ها در تقویت سیستم ایمنی ماهی کپور معمولی موثر هستند و به دلیل ساختار شیمیایی تعریف شده، خواص ویژه تقویت کننده سیستم ایمنی و ماندگاری طولانی تر، نسبت به پروبیوتیک های زنده مزیت هایی دارند و و یک راه امیدوارکننده برای پیشگیری از بیماری در پرورش ماهی کپور فراهم کند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
رشید علیجانی اردشیر
گروه زیست فناوری، دانشکده زیست فناوری، دانشگاه تخصصی فناوری های نوین آمل، مازندران، ایران
مینا اورنگ
استادیار علوم آزمایشگاهی، دانشکده علوم پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد ساری، ساری، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :