اثرات مخرب سیتوکین های التهابی ناشی از اندوتوکسین بر عملکرد کبد و کلیه و نقش تعدیل کننده استروژن در شرایط زنده

هدف: یکی از محرک های قوی سیستم ایمنی ذاتی، اندوتوکسین یا لیپوپلی ساکارید (LPS) است. این محرک می تواند منجر به سندرم پاسخ التهابی سیستمیک (SIRS) شود و در نهایت ممکن است به شوک سپتیک منجر گردد. استروژن یک هورمون استروئیدی است که نقش مهمی در تولیدمثل ماده ها دارد و همچنین عملکردهای متعددی در سایر سیستم های بدن از جمله سیستم ایمنی ایفا می کند. هدف این مطالعه بررسی بیان ژن های TNF-α، IL-۶، CCL۲ و CCL۳ در پاسخ به LPS بود. اهداف دیگر این مطالعه شامل ارزیابی تغییرات هیستولوژیکی و عملکردی در کلیه و کبد، اندازه گیری سطح سرمی سیتوکین های التهابی مانند TNF-α، IL-۶ و MCP-۱ و بررسی اثرات اواریکتومی (برداشتن تخمدان ها و در نتیجه کمبود استروژن) بر میزان آسیب اندام ها و پاسخ التهابی ناشی از LPS در موش های بالغ ماده ویستار سه ماهه بود.مواد و روش ها: برای بررسی اثرات استروژن، اندوتوکسین ها و ترکیب آن ها، گروه های متعددی در آزمایش در نظر گرفته شدند. تمام آزمایش های آزمایشگاهی برای ارزیابی سیتوکین های التهابی، عملکرد کبد و کلیه و بیان ژن ها در آزمایشگاه های دانشکده دامپزشکی، دانشگاه القادسیه، عراق انجام شد. مطالعه شامل ۱۳۸ موش بالغ ماده ویستار (۳ ماهه) بود که در شش گروه اصلی تقسیم شدند (G۱-Sham, G۲-OVX, G۳-LPS, G۴-E۲+LPS, G۵-LPS+E۲, and G۶-E۲)؛ هر گروه شامل ۲۳ موش بالغ ماده ویستار بود.نتایج: نتایج این مطالعه تفاوت آماری معناداری (p<۰.۰۵) در سطح سرمی سیتوکین های التهابی TNF-α، IL-۶ و MCP-۱ نشان داد. علاوه بر این، کراتینین و اوره (عملکرد کلیه)، ALT و AST (عملکرد کبد) و بیان ژن های TNF-α، IL-۶، CCL۲ و CCL۳ نیز بین موش های بالغ ماده ویستار سه ماهه مشاهده شد.نتیجه گیری: مطالعه نشان داد که استروژن اثرات مضر سیتوکین های التهابی افزایش یافته به واسطه اندوتوکسین ها را کاهش می دهد و بنابراین عملکرد کبد و کلیه را در موش های بالغ ماده ویستار فعال می کند. مسیر سیگنالینگ استروژن می تواند یک هدف درمانی امیدوارکننده برای کاهش آسیب چنداندامی ناشی از سپسیس در شرایط کمبود استروژن باشد. پیش درمانی با استروژن بیان TNF-α را تقریبا ۴۰% نسبت به گروه دریافت کننده تنها LPS کاهش داد.

کلیدواژه ها:

استروژن ، اندوتوکسین ، سیتوکین های التهابی ، IL-۶ ، TNF-α