همبستگی پلی مورفیسم ژن ACE (I/D) با دیابت نوع ۲ و دوره پس از بهبودی از کووید-۱۹ در بیماران عراقی: یک مطالعه موردی-شاهدی
محل انتشار: فصلنامه بیوتکنولوژی کشاورزی، دوره: 18، شماره: 1
سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 3
فایل این مقاله در 20 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_JOAGK-18-1_015
تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1404
چکیده مقاله:
هدف: دیابت نوع ۲ (T۲DM) یک اختلال متابولیک مزمن است که با افزایش سطح قند خون به دلیل مقاومت به انسولین، کاهش عملکرد سلول های بتای پانکراس یا هر دو مشخص می شود. ویروس SARS-CoV-۲ نیز یک عامل بیماری زای تنفسی است که موجب بیماری کووید-۱۹ می گردد. هدف از این مطالعه، بررسی ارتباط بین سطوح پارامترهای FBS، HbA۱c، WBC، درصد لنفوسیت ها، T۳، T۴، TSH، CRP، D-dimer، LDH و فریتین با پلی مورفیسم ژن ACE (I/D) در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ (G۲) و افراد بهبود یافته از کووید-۱۹ (G۳) در مقایسه با گروه کنترل (G۱) بود.مواد و روش ها: در این مطالعه، ۶۰ بیمار مبتلا به دیابت نوع ۲ (G۲)، ۶۰ بیمار بهبود یافته از کووید-۱۹ (G۳) و ۶۰ فرد سالم هم نژاد به عنوان گروه کنترل (G۱) شرکت داشتند. سن تمامی شرکت کنندگان بین ۳۰ تا ۴۵ سال بود و همگی به بیمارستان آموزشی دیوانیه در استان دیوانیه عراق مراجعه کرده بودند. پارامترهای بیوشیمیایی شامل FBS، HbA۱c، WBC، درصد لنفوسیت ها، T۳، T۴، TSH، CRP، D-dimer، LDH و فریتین اندازه گیری شد. همچنین، پلی مورفیسم ژن ACE (I/D) با استفاده از روش PCR تکثیر و بررسی گردید.نتایج: نتایج مطالعه نشان داد که بین پارامترهای بیوشیمیایی مورد بررسی و پلی مورفیسم ژن ACE ارتباط معناداری وجود دارد. اختلاف آماری معنی داری (P < ۰.۰۵) بین ژنوتیپ های II و ID در مقایسه با ژنوتیپ DD در بیمارانی که در معرض خطر بالای ابتلا به دیابت نوع ۲ پس از بهبودی از کووید-۱۹ قرار داشتند، مشاهده شد. ژنوتیپ های II و ID با بروز بالاتر دیابت نوع ۲ در افراد عراقی بهبود یافته از کووید-۱۹ همراه بودند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان می دهد که پلی مورفیسم ژن ACE (I/D) به طور معناداری با تغییرات پارامترهای بیوشیمیایی در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ و افراد بهبود یافته از کووید-۱۹ مرتبط است. خطر بروز یا تشدید دیابت نوع ۲، به ویژه در بازماندگان کووید-۱۹، در حاملان ژنوتیپ های II و ID بیشتر از ژنوتیپ DD بود. این نتایج بیانگر آن است که ترکیب ژنتیکی سیستم رنین-آنژیوتانسین می تواند در حساسیت متابولیک پس از عفونت SARS-CoV-۲ نقش داشته باشد و به عنوان یک شاخص بالقوه در غربالگری، پیشگیری و مدیریت بهتر بیماران پرخطر مورد استفاده قرار گیرد. با این حال، انجام مطالعات گسترده تر در جمعیت های بزرگ تر برای تایید این یافته ها ضروری است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
طارق حسین مغیر
گروه شیمی و بیوشیمی، دانشکده پزشکی، دانشگاه بابل، عراق
رواء س. ا. العزاوی
دانشکده علوم، دانشگاه القاسم سبز، بابل، عراق.
وفاء ذکیر محی
فناوری بیهوشی، دانشکده فناوری های پزشکی سلامت، دانشگاه اوروک، عراق.
حمزه ح. ک. الشکری
دانشکده دامپزشکی، دانشگاه القاسم سبز، بابل، عراق.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
