پیشبرد تاب آوری اقلیم محور محصولات کشاورزی از طریق زیست فناوری گیاهی برای کشاورزی پایدار

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 14

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JOAGK-18-1_019

تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هدف: این مقاله درباره چگونگی استفاده از زیست فناوری نوین گیاهی برای افزایش تاب آوری محصولات در برابر تغییرات اقلیمی و فشارهای محیطی بحث می کند. تمرکز آن بر ایجاد مدل های پایدار برای افزایش بهره وری کشاورزی و امنیت غذایی از طریق یکپارچه سازی داده های ژنتیکی، مولکولی و زراعی است. با توجه به محدودیت روش های سنتی اصلاح نباتات در بهبود مقاومت و پایداری عملکرد محصولات، این مرور نشان می دهد چگونه می توان از زیست فناوری برای ارتقای تاب آوری محصولات در برابر تغییرات اقلیمی استفاده کرد.مواد و روش ها: روش شناسی این مطالعه بر پایه یک مرور سیستماتیک و تحلیل ترکیبی مقالات داوری شده منتشرشده بین سال های ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۵ است. اطلاعات از پایگاه های علمی معتبر شامل Scopus، Web of Science و PubMed گردآوری شد. این مرور شامل یافته های آزمایش های اخیر در ویرایش ژنومی (CRISPR/Cas۹، TALENs)، تحقیقات محصولات تراریخت و مدل های یکپارچه مولکولی است. تغییرات ژنی که سبب افزایش تحمل تنش های زیستی و غیرزیستی، پایداری عملکرد و بهره وری غذایی شده اند مقایسه و تحلیل شدند. نتایج: نتایج نشان می دهند که پیشرفت های زیست فناورانه به شکل قابل توجهی انعطاف پذیری و عملکرد محصولات کشاورزی را بهبود داده اند. ابزارهای ویرایش ژنوم، به ویژه CRISPR/Cas۹، امکان ایجاد تغییرات دقیق در ژن های مرتبط با تنش های بیماری زا را فراهم کرده اند و این امر موجب افزایش تحمل به خشکی، گرما و آفات در محصولات اساسی مانند برنج، ذرت و سویا شده است. همچنین، رویکرد ترکیبی اومیکس-هوش مصنوعی در مدل سازی محصولات، توسعه مدل های پیش بینی کننده بهره وری پایدار و استفاده بهینه از منابع را بهبود بخشیده است. هم افزایی نوآوری های زیست فناورانه با روش های کشاورزی پایدار مانند آبیاری دقیق و بهبود میکروبیوم خاک نیز به کاهش اثرات زیست محیطی کمک کرده است.نتیجه گیری: این مقاله نشان می دهد که چگونه زیست فناوری می تواند آینده کشاورزی را متحول کرده و مسیری پایدار، اخلاقی و فراگیر برای تولیدات کشاورزی فراهم سازد. برای دستیابی به اهداف امنیت غذایی جهانی بدون آسیب به یکپارچگی اکوسیستم، سرمایه گذاری بیشتر در ویرایش دقیق ژن، مدل سازی بیوانفورماتیکی و فناوری های مبتنی بر پایداری ضروری است.

نویسندگان

وی. رامش کومار

گروه زیست فناوری، موسسه علوم و فناوری ساتیاباما، چنای، تامیل نادو، هند.

سوبه پرادا داش

گروه زراعت، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه شکشا ‘او’ انوشاندان، بوبانسوار، اودیشا، هند.

رانگاناتهاسوامی مادیهالی کنچاپا

گروه مهندسی مکانیک، دانشکده مهندسی و فناوری، دانشگاه جین، منطقه راما نگارا، کارناتاکا، هند.

کانچان آواشتی

گروه علوم، دانشگاه فناوری اطلاعات ماهارشی، لکهنو، اوتار پرادش، هند.

تاکویر سینگ

مرکز تاثیر و نتایج پژوهش، دانشگاه چیتکارا، راج پورا، پنجاب، هند.

لوویش دینگرا

مرکز پژوهش و توسعه چیتکارا، دانشگاه چیتکارا، هیماچال پرادش، هند.

اومش دایواگنا

ISME، دانشگاه اطلس اسکیل تک، بمبئی، هند.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :