فعالیت ضدمیکروبی و سایر فعالیت های زیستی عصاره های هل (Elettaria cardamomum L.): مطالعه ای مقایسه ای بین عصاره آبی، الکلی و روغن اسانسی

سال انتشار: 1405
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 0

فایل این مقاله در 18 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

JR_JOAGK-18-1_023

تاریخ نمایه سازی: 4 بهمن 1404

چکیده مقاله:

هدف: هدف اصلی این پژوهش، مقایسه ویژگی های شیمیایی، فعالیت ضدباکتریایی و ظرفیت آنتی اکسیدانی سه نوع عصاره مختلف حاصل از دانه های Elettaria cardamomum شامل عصاره آبی، عصاره اتانولی و روغن اسانسی بود. این مطالعه با هدف ارزیابی قابلیت استفاده از این عصاره ها به عنوان ترکیبات زیست فعال طبیعی در کاربردهای دارویی و همچنین نگهداری مواد غذایی انجام شد.مواد و روش ها: دانه های E. cardamomum به وسیله روش استخراج آبی، حلال آلی (اتانول) و تقطیر با آب برای تولید روغن اسانسی استخراج شدند. پروفایل مولکولی روغن اسانسی با استفاده از دستگاه کروماتوگرافی گازی-طیف سنجی جرمی (GC-MS) مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفت. اثربخشی ضدمیکروبی عصاره ها در برابر برخی باکتری های بیماری زا با استفاده از روش انتشار دیسکی (اندازه گیری قطر هاله مهاری) و آزمون حداقل غلظت مهاری (MIC) ارزیابی شد. ظرفیت آنتی اکسیدانی با استفاده از آزمون مهار رادیکال آزاد DPPH (۲,۲-دی فنیل-۱-پیکریل هیدرازیل) اندازه گیری گردید.نتایج: بررسی شیمیایی روغن اسانسی نشان داد که آلفا-ترپینیل استات و ترکیب ۸,۸′-(۳-methyl-۱-oxobutylidene) bis (۳,۶-dioxa-۱,۸-octanediyl) اجزای غالب آن هستند. عصاره آبی بیشترین اثر ضدباکتریایی را، به ویژه علیه Staphylococcus aureus، نشان داد؛ به طوری که قطر هاله مهاری برابر با ۱۸.۰ ± ۰.۵ میلی متر و مقادیر MIC در بازه ۱۲.۵ تا ۵۰ میلی گرم بر میلی لیتر بود. در مقابل، روغن اسانسی کمترین فعالیت ضدباکتریایی را نشان داد. عصاره اتانولی در مقایسه با سایر عصاره ها دارای بیشترین توان آنتی اکسیدانی بود و کمترین مقدار IC₅₀ (بر حسب میکروگرم بر میلی لیتر) را ثبت کرد. این برتری به توان بالای اتانول در استخراج ترکیبات فنولی و فلاونوئیدی قطبی نسبت داده می شود.نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نشان می دهد که کارایی زیستی E. cardamomum به طور قابل توجهی تحت تاثیر روش استخراج مورد استفاده قرار دارد. عصاره آبی برای کاربردهای ضدباکتریایی مناسب تر است، در حالی که عصاره اتانولی برای اهداف آنتی اکسیدانی انتخاب بهینه محسوب می شود. این یافته ها کاربرد سنتی هل را تایید کرده و نشان می دهد که انتخاب حلال مناسب نقش اساسی در به حداکثر رساندن مزایای دارویی و نگهدارندگی آن در صنایع غذایی و داروسازی دارد.

نویسندگان

مروه لفته جابور

دانشکده داروسازی، دانشگاه مستنصریه، بغداد، ۱۱۰۰۱، عراق.

لبنی عامر محمد

دانشکده داروسازی، دانشگاه مستنصریه، بغداد، ۱۱۰۰۱، عراق.

ختام حبیب رسول

گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه مستنصریه، بغداد، ۱۱۰۰۱، عراق

سجاد یعقوب یوسف

دانشگاه بلاد الرافدین، دیالی، ۳۲۰۰۱، عراق.

شهرزاد احمد خلف

دانشکده علوم، دانشگاه دیالی، دیالی، ۳۲۰۰۱، عراق.

مراجع و منابع این مقاله:

لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :
  • Abdullah, A., Algburi, A., Asghar, A., Huang, Q., Mustfa, W., ...
  • Cowan, M. M. (۱۹۹۹). Plant products as antimicrobial agents. Clinical ...
  • Leblebici, M. E., Machmudah, S., Sasaki, M., & Goto, M. ...
  • نمایش کامل مراجع