نقش شبکه های موبایلی در بی تفاوتی اجتماعی جوانان (نمونه موردمطالعه: دانشجویان پسر دانشگاه علامه طباطبایی)

مقاله حاضر در پی مطالعه این موضوع است که آیا شبکه های موبایلی در جامعه ایران باعث می شوند حساسیت نسبت به مسائل اجتماعی کاهش یابد و افراد یا جامعه به نوعی به بی تفاوتی اجتماعی گرفتار شوند؟ یعنی افزایش استفاده از شبکه های اجتماعی به جای واکنش مطلوب بیشتر منجر به بی تفاوتی شهروندان شود و افراد، دیگر کنشی از خود نشان ندهند و تنها نظاره گر اتفاقات باشند. این پژوهش با استفاده از روش پیمایش و ابزار پرسشنامه و جمع آوری داده های تحقیق از دانشجویان مقطع کارشناسی و کارشناسی ارشد در بین ۶ دانشکده دانشگاه علامه طباطبایی در سال ۱۴۰۲ مطابق با روش نمونه گیری تصادفی ساده و با نمونه آماری ۳۷۵ نفر از طریق نمونه گیری چندمرحله ای با سطح خطای کمتر از ۰۵/ داده ها و اطلاعات موردنیاز جمع آوری گردید. اطلاعات به دست آمده با استفاده از آمار استنباطی و آزمون همبستگی پیرسون مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته های پژوهش نشان می دهد رابطه مثبت و معناداری بین میزان استفاده از شبکه های موبایلی و چهار مولفه بی تفاوتی اجتماعی (تنفر فرهنگی، تنفر از خود، غفلت جمعی و انزوای اجتماعی) وجود دارد؛ و بین مولفه دیگر بی تفاوتی اجتماعی که بی قدرتی اجتماعی است رابطه معناداری وجود ندارد.به طورکلی میزان استفاده از شبکه های موبایلی و چهار مقوله بی تفاوتی اجتماعی در حد متوسط است؛ یعنی میزان استفاده از شبکه های موبایلی به نوبه خود باعث بی تفاوتی اجتماعی (تنفر فرهنگی، تنفر از خود، انزوای اجتماعی و غفلت جمعی و پراکنش مسئولیت اجتماعی) نمی شود بلکه استفاده زیاد از این شبکه ها منجر به بی تفاوتی اجتماعی می شود.

کلیدواژه ها:

بی تفاوتی اجتماعی ، جامعه بی تفاوت ، جامعه ی مشارکتی ، شبکه های موبایلی