طراحی مدل توسعه سینمای بومی در ایران با رویکرد داده بنیاد

چکیدهبا توجه به ظرفیت های قابل توجه سینمای بومی و نقش راهبردی آن در ارتقاء جایگاه سینمای ملی، هدف پژوهش حاضر طراحی مدل توسعه سینمای بومی در ایران است. این تحقیق از حیث راهبرد کیفی و از نوع نظریه داده بنیاد می باشد. داده ها از طریق مصاحبه های نیمه ساخت یافته با ۱۰ نفر از خبرگان حوزه مدیریت سینما، تهیه کنندگان و فعالان سینمایی، به شیوه نمونه گیری هدفمند گردآوری شد. تحلیل داده ها بر اساس مدل پارادایمی استراوس و کوربین و با بهره گیری از کدگذاری نظری انجام گرفت. برای اعتبارسنجی از روش گروه کانونی و برای سنجش پایایی از معیار تکرارپذیری استفاده شد. یافته ها نشان می دهد مدل توسعه سینمای بومی در ایران در قالب ۲۳ مقوله اصلی، ۱۱۵ مقوله فرعی و ۵۳۵ مفهوم به اشباع نظری رسیده است. شرایط علی شامل حمایت همه جانبه، کمک به افزایش مخاطب، ظرفیت های موجود و مدیریت است؛ شرایط زمینه ای شامل عوامل فرهنگی، مشوق های دولتی، تقویت زیرساخت ها، توسعه بازار داخلی و جذب مخاطبان جدید؛ شرایط مداخله ای شامل عوامل اجتماعی، فراملی، سیاست گذاری و عوامل حمایتی؛ راهبردها شامل تمرکز غیرمتمرکز، تدوین سیاست ها و قوانین، استفاده از ظرفیت ها و ارتقاء سخت افزاری؛ و پیامدها شامل توسعه سینمای بومی، نتیج فناورانه، توسعه اقتصادی، فرهنگی، هنری و رسانه ای هستند. در مجموع، سینمای بومی می تواند مهم ترین مسیر برای ارتقاء جایگاه سینمای ایران باشد و آن را به طور واقعی به هنر-صنعتی پویا تبدیل کند.

کلیدواژه ها:

سینمای بومی ، نظریه داده بنیاد ، توسعه فرهنگی ، مدل سازی ، سیاست گذاری فرهنگی