طراحی مدلی تلفیقی از علوم قرآنی در نظام آموزش و پرورش ؛ چالش ها و راهبردهای تحول آفرین

اسناد بالادستی آموزش و پرورش، به ویژه سند تحول بنیادین آموزش و پرورش، بر ضرورت تربیت انسان موحد، متعادل و برخوردار از هویت اسلامی–ایرانی تاکید دارند و علوم قرآنی را به مثابه یکی از ارکان معرفتی و تربیتی این فرایند معرفی می کنند (شورای عالی آموزش و پرورش، ۱۳۹۰). با این حال، بررسی پژوهش های انجام شده نشان می دهد که حضور علوم قرآنی در مدرسه عمدتا به صورت دروس مستقل، حافظه محور و غیرتلفیقی بوده و کمتر توانسته است در ساختار برنامه درسی، روش های یاددهی–یادگیری و نظام ارزشیابی نفوذی عمیق و تحول آفرین ایجاد کند (رستمی و همکاران، ۱۳۹۶؛ خسروی و رضایی، ۱۳۹۸).هدف این مقاله، طراحی مفهومی یک مدل تلفیقی از علوم قرآنی در نظام آموزش و پرورش و تحلیل نظام مند چالش ها و راهبردهای تحول آفرین مرتبط با آن است. روش پژوهش از نوع کتابخانه ای و اسنادی بوده و با اتکا به تحلیل انتقادی منابع معتبر فارسی و خارجی انجام شده است.

کلیدواژه ها:

علوم قرآنی ، آموزش و پرورش ، برنامه درسی تلفیقی ، تحول آموزشی ، سند تحول بنیادین