جایگاه خانواده در انسان شنا سی اسلامی

انسان شنا سی اسلامی با تکیه بر جهان بینی توحیدی، انسان را موجودی دارای فطرت الهی، اختیار، عقل، کرامت ذاتی و قابلیت قرب معرفی می کند. این نگاه، انسان را تنها یک موجود زیستی یا اجتماعی نمی داند، بلکه او را دارای ساحت های مادی و روحانی می بیند؛ ساحت ها یی که شکوفایی آن ها نیازمند بستر تربیتی سالم است. خانواده در چنین منظومه ای، نه یک نهاد اجتماعی قراردادی، بلکه نظامی الهی - فطری است که مهم ترین نقش را در تربیت ، هویت یابی ، رشد اخلاقی و تعادل روانی انسان دارد. این مقاله با استفاده از منابع اصلی اندیشه اسلامی شامل آثار شهید مطهری، جوادی آملی و قرائتی، و با بهره گیری از تحلیل اصول انسان شناسانه علامه طباطبایی، جایگاه خانواده در انسان شنا سی اسلامی را بررسی کرده و نشان می دهد که چرا خانواده در این دستگاه فکری، بنیادی ترین نهاد برای شکل گیری شخصیت و تکامل انسان است. (مطهری،۱۳۵۳؛ جوادی آملی، ۱۳۷۵؛ عزیزی و همکاران، ۱۳۹۷)

کلیدواژه ها:

انسان شناسی ، توحیدی قرب