کارآفرینی دیجیتال و رشد اقتصادی در اقتصاد های نوظهور آسیایی: تحلیل آستانه ای

این مقاله، نقش تعدیل گر زیرساخت دیجیتال بر رابطه میان کارآفرینی و رشد اقتصادی در اقتصادهای نوظهور آسیایی را بررسی می کند در حالیکه ادبیات نظری بر نقش محوری کارآفرینی در پیشبرد نوآوری و رشد تاکید دارد، شواهد تجربی، به ویژه در آسیا، حاکی از یک رابطه پیچیده و مشروط است. بسیاری از مطالعات، کیفیت نهادی را به عنوان متغیر تعدیل گر کلیدی شناسایی کرده اند، اما با تحول دیجیتالی شتابان، این پرسش مطرح می شود که آیا ظرفیت دیجیتالی یک کشور نقشی مشابه یا حتی مهم تر ایفا می کند. این پژوهش با استفاده از یک مدل رگرسیون آستانه ای پانلی (PTR) و داده های مربوط به شاخص های دسترسی دیجیتال، کارآفرینی، رشد اقتصادی و نوآوری ملی (مانند هزینه های تحقیق و توسعه و پتنت ها) برای مجموعه ای از کشورهای نوظهور آسیایی طی دوره زمانی ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۴، به دنبال شناسایی اثرات غیرخطی نفوذ اینترنت و دیجیتالی شدن بر رشد ناشی از کارآفرینی است. نتایج نشان می دهد که تاثیر مثبت کارآفرینی بر رشد اقتصادی تنها پس از عبور زیرساخت های دیجیتال از یک "آستانه" مشخص، معنادار و چشمگیر می شود. این یافته، دلالت های سیاستی مهمی برای کشورهایی مانند ایران دارد که در میانه گذار دیجیتال قرار دارند و نشان می دهد که سرمایه گذاری صرف در ترویج استارت آپ ها، بدون توسعه همزمان زیرساخت های دیجیتال فراگیر و باکیفیت، ممکن است به نتایج مطلوب در سطح کلان اقتصادی منجر نشود.

کلیدواژه ها:

کارآفرینی دیجیتال ، رشد اقتصادی ، رگرسیون آستانه ای