تورم و نابرابری درآمد در اقتصاد ایران رهیافت سری های زمانی ساختاری

نابرابری درآمد، یکی از مهم ترین شاخص های ارزیابی عملکرد بخش واقعی اقتصاد است و نرخ تورم نیز به عنوان یکی از مهم ترین متغیرهای کلان اقتصادی با فعالیت های بخش واقعی اقتصاد در تعامل است. با توجه به این که کاهش نرخ نابرابری درآمد یکی از اهداف اقتصاد بخش عمومی در هر اقتصادی است و باتوجه به این که طی چند دهه اخیر شاخص نابرابری درآمد و نرخ تورم اقتصاد ایران رضایت بخش نبوده است، بررسی و تحلیل رابطه ی تورم با نابرابری درآمد در اقتصاد ایران اهمیت زیادی دارد. از این رو، این پژوهش با استفاده از رهیافت سری های زمانی ساختاری و مفهوم روند ضمنی، با لحاظ متغیر غیرقابل مشاهده به بررسی رابطه ی تورم با نابرابری درآمد در ایران طی دوره زمانی ۱۴۰۲-۱۳۶۳ پرداخته است. نتایج حاکی از آن است که طی دوره مورد مطالعه در ایران، ضرایب متغیرهای نرخ تورم و مجذور نرخ تورم معنادار و به ترتیب مثبت و منفی بوده است و شکل تابعی رابطه نرخ تورم و نابرابری درآمد به صورت U معکوس و حد آستانه نرخ تورم ۲۵ درصد بوده است. نابرابری درآمد با افزایش نرخ تورم تا حد ۲۵ درصد، افزایش و بعد از گذر از این حد، کاهش یافته است. براساس نتایج این پژوهش پیشنهاد می شود تورم در سطوح پایین و پایدار کنترل شود. زیرا افزایش تورم، نابرابری درآمدی را افزایش می دهد و چنانچه تورم در اقتصاد ایران کنترل نشود، عمدتا به نفع ثروتمندان خواهد بود.

کلیدواژه ها:

تورم ، نابرابری درآمد ، سری های زمانی ساختاری ، روند ضمنی ، ایران