بهره گیری از داده های سنجش از راه دور در استخراج شاخص بهینه شناسایی و تشخیص پوشش پلاستیکی مزارع صیفی جات

پسماندهای پلاستیکی می توانند موجب آلودگی غیرمنتظره خاک، افت کیفیت زمین-های زراعی و اختلال در عملیات کشاورزی گردند. تعیین آستانه های معتبر و مقایسه شاخص های متفاوت در تشخیص پوشش های پلاستیکی مزارع با استفاده از فناوری های سنجش از دور به منظور مدیریت میزان سطح زیر کشت پلاستیک و امکان مدیریت حجم پسماند تولیدی هدف اصلی این پژوهش است. در این پژوهش، سامانه Google Earth Engine (GEE) و تصاویر ماهواره ای Sentinel-۲ برای تشخیص پوشش پلاستیکی مزارع خیار و هندوانه در استان همدان مورد بررسی قرار گرفت. بدین منظور آستانه های تشخیص پوشش پلاستیکی بر اساس محدوده میان چارکی شاخص-های سنجش از دور گیاهی شامل NDVI و NDWI و شاخص های طیفی تشخیص پلاستیک شامل PMI، PMFI۱ و PMFI۲ در فصل رشد مزارع نمونه برداری شده برآورد شد. سپس شاخص ها براساس دقت تشخیص نواحی پلاستیک براساس آستانه-های موردنظر در ماه های مختلف فصل رشد ارزیابی شدند. نتایج این ارزیابی نشان از عملکرد بالای شاخص NDWI در آغاز فصل رشد در هر دو محصول بود، با این حال شاخص های طیفی در میانه ی فصل رشد عملکرد متفاوتی در شناسایی پلاستیک نسبت به نوع پوشش گیاهی داشتند، به طوری که شاخص PMFI۱ در مزارع هندوانه و شاخص PMI در مزارع خیار دقت های بالاتری در شناسایی پوشش پلاستیک در استان همدان داشتند. نتایج این پژوهش در خصوص دقت بالای شاخص های سنجش از دور در شناسایی پوشش پلاستیکی مزارع، می تواند کمک شایانی در تصمیم گیری و حل معضلات زیست محیطی و مدیریت پسماندهای پلاستیکی باشد.

کلیدواژه ها:

پوشش پلاستیکی مزارع ، شاخص های پوشش پلاستیکی ، سنجش از دور ، ماهواره Sentinel-۲ ، صیفی جات