نظام حقوقی جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و کوچک و مالکیت ایران بر این جزایر در حقوق بین الملل دریاها

این پژوهش به بررسی حقوقی مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در چارچوب حقوق بین الملل دریاها و تحلیل ادعاهای تاریخی و حقوقی طرفین اختلاف (ایران و امارات متحده عربی) می پردازد. این جزایر که در خلیج فارس واقع شده اند، از نظر موقعیت استراتژیک، منابع طبیعی و حاکمیت ملی دارای اهمیت فوق العاده ای هستند و سوال اصلی این پژوهش: مبانی حقوقی حاکمیت و مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در حقوق بین الملل دریاها چگونه است؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد تاریخی، معاهدات بین المللی و رویه قضایی دیوان بین المللی دادگستری انجام شده است. یافته های تحقیق نشان داد: اسناد تاریخی (از جمله قراردادهای ۱۹۰۴ و ۱۹۷۱) نشان دهنده حاکمیت بی منازع ایران بر این جزایر است. اقدامات عملی ایران (مانند استقرار نیروها و اداره جزایر) مطابق با حقوق بین الملل عرفی بوده است. ادعاهای امارات متحده عربی فاقد پشتوانه حقوقی مستند در اسناد بین المللی است و کنترل ایران بر این جزایر، مطابق با کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS)، به رسمیت شناخته می شود. به استناد یافته های پژوهش این نتایج حاصل شد که، با توجه به اسناد تاریخی، معاهدات دو جانبه و حقوق بین الملل، مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک مشروع و غیرقابل چالش است. هرگونه ادعای خلاف از سوی امارات، فاقد اعتبار حقوقی بوده و حاکمیت ایران بر این جزایر باید در چارچوب حقوق بین الملل دریاها به صورت کامل به رسمیت شناخته شود.این پژوهش به بررسی حقوقی مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در چارچوب حقوق بین الملل دریاها و تحلیل ادعاهای تاریخی و حقوقی طرفین اختلاف (ایران و امارات متحده عربی) می پردازد. این جزایر که در خلیج فارس واقع شده اند، از نظر موقعیت استراتژیک، منابع طبیعی و حاکمیت ملی دارای اهمیت فوق العاده ای هستند و سوال اصلی این پژوهش: مبانی حقوقی حاکمیت و مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک در حقوق بین الملل دریاها چگونه است؟ این پژوهش با روش توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای، اسناد تاریخی، معاهدات بین المللی و رویه قضایی دیوان بین المللی دادگستری انجام شده است. یافته های تحقیق نشان داد: اسناد تاریخی (از جمله قراردادهای ۱۹۰۴ و ۱۹۷۱) نشان دهنده حاکمیت بی منازع ایران بر این جزایر است. اقدامات عملی ایران (مانند استقرار نیروها و اداره جزایر) مطابق با حقوق بین الملل عرفی بوده است. ادعاهای امارات متحده عربی فاقد پشتوانه حقوقی مستند در اسناد بین المللی است و کنترل ایران بر این جزایر، مطابق با کنوانسیون حقوق دریاها (UNCLOS)، به رسمیت شناخته می شود. به استناد یافته های پژوهش این نتایج حاصل شد که، با توجه به اسناد تاریخی، معاهدات دو جانبه و حقوق بین الملل، مالکیت ایران بر جزایر ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک مشروع و غیرقابل چالش است. هرگونه ادعای خلاف از سوی امارات، فاقد اعتبار حقوقی بوده و حاکمیت ایران بر این جزایر باید در چارچوب حقوق بین الملل دریاها به صورت کامل به رسمیت شناخته شود.

کلیدواژه ها:

جزایر ابوموسی ، تنب بزرگ و کوچک ، حقوق بین الملل دریاها ، حاکمیت ایران ، خلیج فارس ، کنوانسیون حقوق دریاها ، امارات متحده عربی