تحلیل نقش هوش مصنوعی در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان

هدف از این پژوهش، تحلیل نقش هوش مصنوعی در بهبود کیفیت آموزش و یادگیری دانش آموزان با در نظر گرفتن محدودیت های ساختاری و بومی بود. این تحقیق با اتخاذ روش مروری نظام مند، مطالعات مرتبط را از پایگاه های علمی معتبر استخراج، غربال و ترکیب انتقادی نمود تا مضامین کلیدی استخراج گردند. تحلیل داده ها بر اساس معیارهای شمول و خروج دقیق انجام شد و مضامین مشترک در پنج حوزه اصلی دسته بندی شدند. یافته های تحقیق به طور قاطع نشان دادند که هوش مصنوعی از طریق سیستم های یادگیری تطبیقی در شخصی سازی مسیرهای یادگیری، تاثیر مثبتی بر انگیزه دانش آموزان از طریق بازخورد فوری داشته و کارایی فرآیند تدریس را با خودکارسازی وظایف اداری ارتقا بخشیده است. علاوه بر این، ابزارهای هوشمند شکاف دسترسی به آموزش با کیفیت را کاهش داده و در توسعه مهارت های شناختی سطح بالا مانند تفکر انتقادی از طریق تعاملات سقراطی نقشی کلیدی ایفا می کنند. در نتیجه گیری، هوش مصنوعی به عنوان یک عامل توانمندساز در افزایش کیفیت آموزش شناخته شد، مشروط بر آنکه استفاده از آن با چارچوب های اخلاقی محلی همراه بوده و بر تقویت نقش انسانی معلم متمرکز باشد. برای بهره برداری حداکثری، پیشنهاداتی مبنی بر آموزش مهارت های مهندسی پرامپت برای معلمان و تدوین دستورالعمل های اخلاقی محلی ارائه گردید.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کیفیت آموزش ، یادگیری تطبیقی