ارزیابی اثربخشی مداخله قدردانی بر خودانتقادی مادران و مشکلات هیجانی رفتاری فرزندان

هدف از پژوهش حاضر ارزیابی اثربخشی مداخله قدردانی بر خودانتقادی مادران و مشکلات هیجانی رفتاری فرزندان شهر اصفهان بود. پژوهش حاضر، به صورت نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با دوره پیگیری بود. جامعه آماری در این پژوهش شامل تمامی مادران دارای دختران با مشکلات هیجانی رفتاری مشغول به تحصیل در مدارس شهر اصفهان بودند که به صورت هدفمند و با توجه به ملاک های ورود، ۴۰ نفر از مادران دارای دختران با علائم مشکلات هیجانی رفتاری شهر اصفهان در دامنه سنی ۹ تا ۱۱ سال، به عنوان نمونه پژوهش انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل گمارده شدند. والدین گروه آزمایش در ۹ جلسه ۹۰ دقیقه ای (هفته ای دو جلسه) تحت مداخله قدردانی قرار گرفتند. گروه کنترل هیچ گونه مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه مشکلات رفتاری آخنباخ-فرم والد (۲۰۰۱، CBCL)، مقیاس سطوح خود (LOSC) و بسته آموزش قدردانی قمرانی (۱۳۸۹) بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس اندازه گیری مکرر و با نسخه ی ۲۴ نرم افزار Spss انجام گرفت. نتایج حاکی از آن بود که در مولفه های خودانتقادی درونی، خود انتقادی مقایسه ای و نمره کل خودانتقادی، متغیر گروه، متغیر زمان و همچنین تعامل زمان و گروه معنی دار می باشد (۰/۰۵≥p). همچنین در مولفه های مشکلات درونی شده، مشکلات برونی شده و نمره کل مشکلات هیجانی رفتاری هم متغیر گروه، متغیر زمان و همچنین تعامل زمان و گروه معنی دار می باشد (۰/۰۵≥p). نتایج مطالعه نشان می دهد، می توان از مداخله قدردانی به عنوان مداخله ای برای بهبود خودانتقادی مادران و مشکلات هیجانی رفتاری فرزندان استفاده کرد.

کلیدواژه ها:

قدردانی ، خودانتقادی ، مشکلات هیجانی رفتاری