بررسی تطبیقی حق تعلیم کودک در شریعت اسلامی و حقوق بین المللی

کودک به عنوان نیم پیکر هر جامعه و ملت، شایسته ی برخورداری از عزت، کرامت و حقوق اساسی خویش در سطوح خانوادگی، ملی و بین المللی است. از همین رو، شریعت مقدس اسلامی و حقوق بین الملل به منزله ی بزرگ ترین حامیان حقوق کودک، توجه ویژه ای به حمایت و پاسداشت این حقوق داشته اند. مسئله تحقیق این بوده است که کودک چگونه می تواند بر پایه ی شریعت اسلامی و حقوق بین الملل از حق تعلیم و تربیت برخوردار شود. هدف تحقیق حاضر بررسی تطبیقی حق تعلیم کودک در شریعت اسلامی و حقوق بین الملل است بوده. روش تحقیق، توصیفی تحلیلی بوده و گردآوری داده ها از طریق مطالعه ی کتابخانه ای صورت گرفته است. یافته های تحقیق نشان می دهد که هم در منابع اسلامی و هم در اسناد بین المللی، حق تعلیم کودکان به رسمیت شناخته شده است. در شریعت اسلامی، والدین به عنوان مسئولان اصلی تربیت، موظف اند فرزندان خود را به فراگیری علم و دانش وادارند. در حقوق بین الملل نیز حق تعلیم ابتدایی به صورت رایگان و همگانی مورد تاکید قرارگرفته است. نتایج مقایسه نشان می دهد که شباهت ها و تفاوت هایی میان نظام تعلیمی در شریعت اسلامی و حقوق بین الملل وجود دارد، اما در هر دو نظام، اصل حق تعلیم کودک به عنوان یک حق بنیادین پذیرفته شده است. درنتیجه، می توان گفت کودک در پرتو تعالیم اسلامی و حقوق بین المللی از حق تعلیم و تربیت بهره مند می باشد.