تاثیر رابطه بین فشار روانی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان دوره متوسطه شهر رشت

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین میزان تجربه شده از فشار روانی (استرس) و سطح پیشرفت تحصیلی (معدل کتبی) در میان دانش آموزان دوره متوسطه شهر رشت انجام پذیرفته است. این مطالعه با رویکرد توصیفی-همبستگی، به شیوه ای میدانی اجرا شد. جامعه آماری شامل ۴۰۰ دانش آموز پسر و دختر در مقاطع مختلف متوسطه که در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ تحصیل می کردند ، بوده است. برای سنجش متغیر فشار روانی، از پرسشنامه استاندارد ۳۸ سوالی مارکهام (با هنجاریابی دکتر پاشا شریفی) استفاده گردید. پیشرفت تحصیلی نیز از طریق ثبت معدل کتبی نوبت اول دانش آموزان اندازه گیری شد. نتایج حاصل از تحلیل های آماری، به ویژه آزمون های مستقل و تحلیل واریانس یک و دو سویه، حاکی از وجود تفاوت معنی دار در میزان فشار روانی بر اساس متغیر جنسیت بود، به گونه ای که دانش آموزان دختر سطح بالاتری از استرس را گزارش کردند. با این حال، تحلیل همبستگی نشان داد که در سطح آلفای ۰.۰۵، رابطه خطی معنی داری بین فشار روانی کلی و پیشرفت تحصیلی، نه در کل نمونه و نه به تفکیک جنسیت، مشاهده نگردید. این یافته ها نشان می دهد که اگرچه عوامل زمینه ای مانند جنسیت بر سازه استرس تاثیرگذار است، لزوما این استرس تجربه شده به طور مستقیم منجر به تغییرات قابل مشاهده در نمرات کتبی نهایی در این نمونه نشده است.

کلیدواژه ها:

فشار روانی ، استرس تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، دوره متوسطه ، جنسیت ، تحلیل واریانس.