تاثیر تیمار بذر برنج با محلول عناصر غذایی بر عملکرد در شرایط حاصلخیزی متفاوت خاک

تلفیق مدیریت تغذیه گیاه مبتنی بر آزمون خاک و تیمار بذر با محلول غذایی می تواند خلاء عملکرد در شالیزار را کاهش دهد. این پژوهش در سال زراعی ۱۴۰۱-۱۴۰۲ با هدف بررسی تاثیر تیمار بذر بر عملکرد برنج رقم هاشمی با طرح بلوک های کامل تصادفی در شالیزارهای بخش سنگر شهرستان رشت انجام شد. ابتدا در سطح ۱۱,۳۷۰ هکتار با توزیع جغرافیایی یکنواخت، نمونه برداری خاک انجام شد. سپس نمونه ها از نظر کربن آلی، نیتروژن کل، فسفر و پتاسیم قابل استفاده، ظرفیت تبادل کاتیونی، اسیدیته و هدایت الکتریکی آنالیز شدند. نتایج نشان دهنده تفاوت اراضی از نظر حاصلخیزی بود. بیشترین ضریب تغییرات مربوط به فسفر ۱/۸۸، کربن آلی ۷/۳۶، پتاسیم قابل استفاده ۳/۳۴ و نیتروژن کل ۶/۳۳ درصد بود و بر این اساس، نه مزرعه برای مطالعه مزرعه ای انتخاب شدند. برای انتخاب تیمارها در آزمایشگاه سه تیمار بذر خودمصرفی و بذر گواهی شده (با و بدون تیمار محلول غذایی) از نظر شاخص های جوانه زنی مقایسه شدند. نتایج نشان داد که میانگین درصد جوانه زنی بذر خودمصرفی کم (۶۷/۵۳ درصد) بود اما میانگین درصد جوانه زنی در تیمار بذر با محلول غذایی، ۹۸ درصد بود که باعث بهبود معنی دار این شاخص به مقدار ۸ و ۴۴ درصد در مقایسه با بذر گواهی شده و خودمصرفی شد. بنابراین آزمایش در نه مزرعه با دو تیمار بذر گواهی شده (با و بدون تیمار محلول غذایی) انجام شد. نتایج نشان داد تیمار بذر با محلول غذایی و مدیریت تغذیه مبتنی برآزمون خاک به طور معنی داری موجب بهبود عملکرد شلتوک به میزان ۴۸۰ کیلوگرم در هکتار شد که می تواند رویکردی قابل توصیه برای زارعین باشد.

کلیدواژه ها:

آزمون خاک ، جوانه زنی ، خلاء عملکرد ، طول خوشه ، مدیریت تغذیه شالیزار