شناسایی و تحلیل کانون های فرسایش بادی و تولید گرد و غبار در استان بوشهر

فرسایش بادی یکی از جدی ترین عوامل محیطی و کشاورزی، سبب افزایش خطراتی برای بهره وری خاک و امنیت غذایی می شود که پیامدهای زیادی برای اکوسیستم ها و رفاه انسان دارد. باتوجه به قرارگیری استان بوشهر در منطقه خشک و نیمه خشک و وقوع طوفان های گرد و غبار در این منطقه، این پژوهش با هدف ارزیابی حساسیت خاک به بادبردگی، اندازه گیری سرعت آستانه فرسایش بادی و ارتباط با ویژگی های خاک در استان بوشهر انجام شد. نمونه های خاک از ۲۲ ایستگاه موردنظر از ۷ شهرستان استان بوشهر با هدف تعیین شاخص های سرعت آستانه فرسایش مشاهداتی (متر بر ثانیه)، سرعت آستانه محاسباتی (متر بر ثانیه) و جمع باد بردگی (کیلوگرم بر مترمربع در دقیقه ) در سه کلاس ۱۵، ۲۰ و ۲۵ متر بر ثانیه برداشت شد. نتایج نشان داد کمترین سرعت آستانه فرسایش بادی مشاهداتی و محاسباتی ۵  و ۶ متر بر ثانیه متعلق به روستای پهلوان کشی و اراضی مرتعی از کانون گرگور در شهرستان تنگستان می باشد و بیشترین آن ۱۵ و ۴/۱۹ متر بر ثانیه متعلق به اراضی رها شده در جاده کبگان، سایت های پرورش میگو، اراضی مرتعی مله سوخته از کانون شهرستان گناوه، دیلم، دیر و بوشهر می باشد. همچنین بیشترین بادبردگی  با میزان ۷/۴۷ و ۴/۳۱ کیلوگرم بر مترمربع بر دقیقه در مناطقی با کمترین سرعت آستانه فرسایش بادی ۶ متر بر ثانیه مربوط به مرتع دست کاشت و کمترین بادبردگی  با میزان ۳۶/۰ و ۱ کیلوگرم بر مترمربع بر دقیقه در مناطقی با بیشترین سرعت آستانه فرسایش مشاهداتی و محاسباتی (۱۵ و ۴/۱۹ متر بر ثانیه) مربوط به سایت های پرورش میگو و مرتع رهاشده در منطقه می باشد. یافته ها نشان می دهد که این مناطق از کانون های فعال گرد و غبار جنوب کشور بوده و نیازمند مدیریت جدی در سطح محلی و منطقه ای هستند.

کلیدواژه ها:

سرعت آستانه فرسایش بادی ، گرد وغبار ، جمع بادبردگی و استان بوشهر