منابع و مآخذ عین القضات همدانی در تمهیدات و نامه ها

عین القضات همدانی از بزرگ ترین عارفان و متفکران سده ششم هجری است که اندیشه های ژرف و بدیع او، عرفان و تصوف اسلامی را بیش ازپیش بارور کرده است. بی تردید جستجو در منابع آثار و نوشته های او، سرچشمه ها و بن مایه های فکری و اندیشگانی او را به ما نشان می دهد. این مقاله بر آن است تا با پژوهش در منابع و مآخذ اندیشه های قاضی همدانی، سرچشمه های تفکرات ژرف و عمیق او را تا حد امکان نشان دهد. نتایج پژوهش نشان دهنده آن است که منابع عین القضات فراتر از آثار برادران غزالی و ابوطالب مکی است. این منابع را می توان به دو دسته تقسیم کرد: ۱. منابعی که عین القضات در آثار خود به آن ها اشاره کرده است؛ مانند آثار ابوحامد غزالی، قوت القلوب مکی، رساله اضحویه و سخنان و آثار حلاج و سهل تستری. ۲. منابعی که قاضی به آن ها اشاره ای نکرده است اما از آن ها تاثیر گرفته است که عبارتند از تعرف کلابادی، تهذیب الاسرار خرگوشی، حقائق التفسیر سلمی، شرح التعرف مستملی بخاری، و رساله قشیریه ابوالقاسم قشیری.

کلیدواژه ها:

منابع و مآخذ عینالقضات همدانی ، تمهیدات ، نامههای عینالقضات ، حقائق التفسیر سلمی ، تفسیر القرآن العظیم تستری ، قوت القلوب ابوطالب مکی