بررسی سبک زندگی و ارتباط آن با ویژگی های جمعیت شناختی در سالمندان شرق استان گیلان

زمینه و هدف: سبک زندگی سالم نقش مهمی در بهبود کیفیت زندگی و پیشگیری از بیماری های مزمن در دوران سالمندی دارد. شناخت وضعیت سبک زندگی سالمندان و عوامل مرتبط با آن، گام مهمی در تدوین برنامه های ارتقاء سلامت این گروه سنی محسوب می شود. هدف از این مطالعه، تعیین وضعیت سبک زندگی سالمندان شرق گیلان و ارتباط آن با ویژگی های جمعیت شناختی آنها بود. روش کار: این مطالعه مقطعی- توصیفی بخشی از یک پژوهش وسیع تر است که در سال ۱۴۰۳ روی ۱۵۰ سالمند ساکن شرق استان گیلان شامل شهرستان های آستانه اشرفیه، لاهیجان، لنگرود و رودسر انجام شد. نمونه گیری به صورت در دسترس از میان سالمندان مراجعه کننده به کلینیک های تخصصی و فضاهای عمومی (پارک ها، مراکز تفریحی و فرهنگی) صورت گرفت. ابزار جمع آوری داده ها شامل فرم ویژگی های جمعیت شناختی و پرسشنامه سبک زندگی سالم در سالمندان ایرانی بود. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون های آماری من-ویتنی و کروسکال والیس و نرم افزار SPSS-۲۰ انجام شد. سطح معناداری کمتر از ۰/۰۵ در نظر گرفته شد. یافته ها: نتایج نشان داد که ۶۳/۳ درصد از سالمندان دارای سبک زندگی مطلوب بودند. بالاترین میانگین در میان ابعاد سبک زندگی به بعد پیشگیری (۸/۳۵±۶۳/۸۶) و پایین ترین میانگین به بعد فعالیت جسمی، ورزش و تفریح (۴/۶۷±۱۴/۰۲) تعلق داشت. بررسی ارتباط سبک زندگی با متغیرهای جمعیت شناختی نشان داد که بین نمره سبک زندگی با سطح تحصیلات (۰/۰۰۳=p)، میزان درآمد (۰/۰۱=p) و وضعیت مسکن (۰/۰۲۶=p) ارتباط معناداری وجود داشت. نتیجه گیری: یافته ها حاکی از وضعیت نسبتا مطلوب سبک زندگی در میان سالمندان شرق گیلان بود، اما ضعف در بعد فعالیت بدنی نیازمند توجه و مداخلات ارتقاء دهنده سلامت در این حوزه می باشد. همچنین، این مطالعه نشان داد که سبک زندگی سالمندان علاوه بر شرایط فردی، تحت تاثیر عوامل اقتصادی و اجتماعی قرار دارد. بنابراین، ارتقای کیفیت زندگی در دوران سالمندی نیازمند سیاست گذاری های سلامت محور با در نظر گرفتن تفاوت های جمعیت شناختی است که باید در طراحی برنامه های سلامت محور مدنظر قرار گیرند.

کلیدواژه ها:

Lifestyle ، Older adult ، Guilan Province ، سبک زندگی ، سالمند ، استان گیلان