تعیین ارتباط بین دانش آفرینی سازمانی با تاب آوری سازمانی از طریق شادکامی در محیط کار در بین معلمان تربیت بدنی شهرستان ممسنی تعیین ارتباط بین دانش آفرینی سازمانی با تاب آوری سازمانی از طریق شادکامی در محیط کار در بین معلمان تربیت بدنی شهرستان ممسنی

چکیده هدف اصلی این پژوهش تعیین ارتباط بین دانش آفرینی سازمانی با تاب آوری سازمانی از طریق شادکامی در محیط کار در بین معلمان تربیت بدنی شهرستان ممسنی بود. پژوهش حاضر، از لحاظ هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی و از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری این پژوهش کلیه معلمان مدارس متوسطه اول در شهرستان ممسنی در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ به تعداد ۵۰۰ نفر بود. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده و تعداد ۲۲۰ نفر بعنوان حجم نمونه انتخاب شد. شیوه نمونه گیری به صورت طبقه ای تصادفی بود. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامه پسشنامه شادکامی در محل کار کرولف (۲۰۰۷)، پرسشنامه تاب آوری سازمانی پرایاگ و همکاران (۲۰۱۸) و پرسشنامه دانش آفرینی رحیمی و همکاران (۲۰۱۱) استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از روش همبستگی، رگرسیون و معادلات ساختاری بر پایه نرم افزارهای SPSS۲۷ و PLS۳ استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دانش آفرینی سازمانی با تاب آوری سازمانی از طریق شادکامی در محیط کار در معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین دانش آفرینی سازمانی و مولفه های آن با تاب آوری سازمانی و شادکامی در محیط کار معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. بین شادکامی در محیط کار و مولفه های آن با تاب آوری سازمانی معلمان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. دانش آفرینی سازمانی قابلیت پیش بینی تاب آوری سازمانی معلمان را دارد. همچنین دانش آفرینی سازمانی قابلیت پیش بینی شادکامی در محیط کار معلمان را دارد، و در نهایت مشخص گردید که شادکامی در محیط کار قابلیت پیش بینی تاب آوری سازمانی معلمان را دارد. کلمات کلیدی: دانش آفرینی سازمانی تاب آوری سازمانی شادکامی در محیط کار