تبیین رابطه بین شهروندی هوشمند با شهروندی بوم شناختی (مورد مطالعه: شهروندان شهر ارومیه)

مقدمه: شهروندی نوعی قرارداد اجتماعی است که دستیابی به رفاه و امنیت در سطح جامعه را تضمین می کند و این که افراد در جامعه چگونه باید رفتار کنند تا به این هدف برسند از موضوعات ضروری مورد توجه آن است. هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین شهروندی هوشمند با شهروندی بومشناختی است و به این منظور شهروندان شهر ارومیه را مورد مطالعه قرار داده است.داده و روش: روش پژوهش مورد استفاده پیمایشی و ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه است. سوالات پرسشنامه برگرفته از سوالات بکار رفته در پژوهش های پیشین در موضوع تحقیق می باشد. جامعه آماری پژوهش شهروندان ۱۸ تا ۷۰ سال شهر ارومیه است که ۴۱۱ نفر از آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی سهمیه بندی شده، به عنوان نمونه انتخاب و بررسی شدند. اطلاعات مورد نیاز جمع آوری شده و پس از کدگذاری اولیه پاسخ ها در پرسشنامه و ورود داده ها به نرم افزار آماری spss ، بوسیله آزمون های مناسب با سطح سنجش متغیرها، تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشانمی دهد میزان همبستگی شهروندی هوشمند با شهروندی بومشناختی برابر ۳۶۴/۰ درسطح اطمینان ۹۹ درصد، است که رابطه مثبت و معنیدار بین متغیرها را نشان می دهد. طبق یافته ها مولفه های رفتارهای محیط زیستی شخصی و حفاظت از منابع طبیعی متغیر شهروندی بومشناختی و همچنین سن افراد، با شهروندی هوشمندی رابطه معنادار و مستقیم دارند. همچنین میانگین متغیر شهروندی هوشمند براساس جنسیت، سطح تحصیلات، وضعیت شغلی افراد، میزان سطح درآمد و وضعیت تاهل متفاوت است. نتیجه گیری: شهروندی بومشناختی، سن و تحصیلات متغیرهای توانمند برای پیشبینی شهروندی هوشمند هستند و با توجه به رابطه این متغیرها با یکدیگر سرمایه گذاری و توسعه هریک از این متغیرها می تواند به بهبود و توسعه متغیر دیگر منجر شود.

کلیدواژه ها:

شهروندی هوشمند ، شهروندی بوم شناختی ، شهر هوشمند ، رفتار محیط زیستی