تحلیل فضایی ادراک شهروندان از مولفه های توسعه گردشگری هوشمند(مطالعه موردی: شهروندان شهر اهواز)

مقدمه: میزان آگاهی و ادراک شهروندان در بخش های مختلف شهر اهواز از مفهوم و مولفه های گردشگری هوشمند یکی از پیش نیازهای تحقق این نوع گردشگری است. داده و روش: پژوهش حاضر کاربردی و از لحاظ روش شناسی"توصیفی-تحلیلی" است. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه محقق ساخته و مصاحبه است. جامعه آماری شامل شهروندان شهر اهواز (زن و مرد) در محدوده سنی ۱۵ سال به بالا(۸۸۷۲۸۰ نفر) است. حجم نمونه بر اساس فرمول کوکران ۴۰۰ نفر و روش نمونه گیری نیز طبقه ای نسبی و در دوازده محله منتخب(دارای تنوع بافت، سطح کیفیت زندگی، ویژگی های اجتماعی و اقتصادی و غیره) توزیع گردید. جهت تحلیل داده ها از نرم افزارهای spss، GIS و روش Cocoso استفاده شده است. یافته ها: بر اساس نظریه های پذیرش فناوری ناهمگونی در سطح آگاهی و ادراک شهروندان از مفهوم گردشگری هوشمند در سطح محلات مختلف شهر اهواز وجود دارد به طوری که در محله های با سطح کیفیت زندگی بالاتر، شهروندان اطلاعات، آگاهی و ادراک بالاتری نسبت به مزایا و کاربردهای گردشگری هوشمند دارند و در محله های با سطح کیفیت زندگی پایین تر از جمله محلات فرسوده و حاشیه نشین، آگاهی و ادراک پایین تری مشاهده می شود. نتایج روش Cocosoنشان داد که میزان ادراک و آگاهی شهروندان نسبت به مولفه های گردشگری هوشمند در محله های مختلف شهر اهواز، دارای تفاوت های قابل توجهی است. در واقع رتبه بندی محلات مورد مطالعه براساس سطوح مکانی از غنی به فقیر است. نتیجه گیری: نتایج این پژوهش نقش تفاوت های مکانی در تفاوت سطح ادراک شهروندان نسبت به گردشگری هوشمند را تایید می کند و می توان گفت که سطح ادراک شهروندان نسبت به گردشگری هوشمند از مکان ها و محله های با سطوح بالاتر به سمت مکان ها و محله های سطوح پایین تر تغییر پیدا می کند. بنابراین، توسعه گردشگری هوشمند در شهر اهواز، مستلزم توجه به این تفاوت ها و اجرای برنامه هایی برای کاهش شکاف دیجیتالی و افزایش آگاهی و پذیرش فناوری های گردشگری هوشمند در همه محله های این شهر است.

کلیدواژه ها:

گردشگری هوشمند ، فناوری اطلاعات و ارتباطات ، ادراک شهروندان ، تفاوت مکانی ، شهر اهواز