مدل سازی پویایی های علی تاب آوری اجتماعی و تاثیر آن بر ارتقای سلامت شهری در مقابله با پاندمی کووید-۱۹ (مطالعه موردی: شهر زنجان)

مقدمه: پاندمی کووید-۱۹ به عنوان یکی از مهم ترین بحران های زیستی قرن اخیر، آثار گسترده ای بر ساختارهای اجتماعی و سلامت شهری گذاشت. تاب آوری اجتماعی به عنوان یکی از مفاهیم کلیدی در مواجهه با بحران ها، نقشی بنیادین در حفظ انسجام و سلامت جوامع ایفا می کند. این پژوهش با هدف مدل سازی پویایی های علی تاب آوری اجتماعی و بررسی تاثیر آن بر ارتقای سلامت شهری در شهر زنجان انجام شده است.داده و روش: پژوهش حاضر از نوع کاربردی و با رویکردی ترکیبی (کیفی-کمی) انجام شده است. در بخش کیفی، مولفه های موثر بر تاب آوری اجتماعی با بهره گیری از نظرات خبرگان و منابع نظری استخراج گردید. در بخش کمی، با استفاده از داده های میدانی و تحلیل معادلات ساختاری (PLS) و مدل سازی پویایی سیستم ها، روابط میان متغیرها مورد بررسی قرار گرفت.جامعه آماری تحقیق متخصصان و خبرگان است و نمونه گیری به روش هدفمند از ۲۰ متخصص صورت گرفت.یافته ها: نتایج نشان داد تاب آوری اجتماعی با ضریب تاثیر ۰.۸۹۴ اثر مثبت و معناداری بر سلامت شهری دارد. مولفه های «دانش، مهارت و آگاهی اجتماعی»، «حمایت اجتماعی»، «انسجام اجتماعی» و «دسترسی به خدمات» از جمله عوامل کلیدی موثر بودند. مدل پویایی سیستم نیز نشان داد که افزایش تاب آوری اجتماعی موجب کاهش فقر، مرگ ومیر و شیوع بیماری و درنتیجه ارتقاء سلامت شهری می شود.نتیجه گیری: نتایج پژوهش نشان داد که تاب آوری اجتماعی نقش اساسی در مدیریت بهینه بحران ها و ارتقای سلامت شهری دارد. بنابراین، تقویت این مولفه از طریق مشارکت شهروندی، آموزش عمومی، حمایت اجتماعی و سیاست گذاری هوشمندانه، باید در اولویت برنامه ریزان و مدیران شهری قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

پویایی های علی ، تاب آوری اجتماعی ، سلامت شهری ، کووید-۱۹ ، زنجان