بررسی بیان ژن های PIN۱، β-catenin و cyclin D۱ در بافت توموری افراد مبتلا به سرطان کولورکتال

مقدمه: در مطالعه حاضر بیان ژنPin۱ ، β-catenin و cycD۱ در بافت تومور و بافت حاشیه تومور و همچنین رابطه بیان ژن Pin۱ و β-catenin و cycD۱ با یکدیگر و با ویژگی های بافت شناسی بافت های توموری در بیماران مبتلا به CRC مورد بررسی قرار گرفت.مواد و روش ها: از ۳۱ بیمار مبتلا CRC، ۳۱ نمونه کولورکتال تازه منجمد به عنوان مورد و ۳۱ بافت غیرسرطانی حاشیه تومور به عنوان کنترل، بر اساس معیارهای ورود و خروج از بانک تومور ایران/دانشگاه علوم پزشکی تهران، انتخاب شدند. پس از استخراج RNA و سنتز cDNA، از تکنیک Real Time PCR برای ارزیابی بیان ژن هایPin۱ ، β-catenin و cycD۱ استفاده شد. مطالعات هیستوپاتولوژیک نیز توسط پاتولوژیست انجام شد. همچنین ارتباط بیان ژن ها با یکدیگر و با ویژگی های پاتولوژیکی نیز بررسی شد.نتایج: یافته ها نشان داد که ۶/۸۰ درصد از بیماران بالای ۵۰ سال سن داشتند، همگی بیماران بدون سابقه مصرف الکل و ۷۱ درصد از بیماران غیرسیگاری و ۱/۵۸ درصد بدون سابقه خانوادگی CRC بودند. در ۹/۸۳ درصد موارد تومور بیش از ۳ سانتی متر و نوع آدنوکارسینوم با درجه تمایز ۲ بود. ۸/۹۶ درصد موارد دارای تهاجم عروقی و ۵/۹۳ درصد موارد دارای تهاجم لنفاوی بودند. همچنین نتایج نشان داد که بیان ژن های Pin۱ و β-catenin در بافت تومور نسبت به بافت حاشیه تومور افزایش معنی داری (به ترتیب ۰۴۳/۰=P و ۰۰۰۱/۰P<) داشت. علاوه بر این بیان ژن cycD۱ در بافت تومور نسبت به بافت حاشیه تومور افزایش نشان داد، هرچند که این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. از سوی دیگر نشان داده شد که بین بیان ژن Pin۱ و cycD۱ یک رابطه مستقیم و معنادار وجود داشت (۰۰۱/۰P<).نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که ممکن است Pin۱ در بیان ژن های β-catenin و cycD۱ در بافت توموری بیماران مبتلا به CRC نقش داشته باشد و در نتیجه پیشنهاد می شود که این ژن در پاتوژنز CRC نقش مهمی را داشته باشد.مقدمه: در مطالعه حاضر بیان ژنPin۱ ، β-catenin و cycD۱ در بافت تومور و بافت حاشیه تومور و همچنین رابطه بیان ژن Pin۱ و β-catenin و cycD۱ با یکدیگر و با ویژگی های بافت شناسی بافت های توموری در بیماران مبتلا به CRC مورد بررسی قرار گرفت. مواد و روش ها: از ۳۱ بیمار مبتلا CRC، ۳۱ نمونه کولورکتال تازه منجمد به عنوان مورد و ۳۱ بافت غیرسرطانی حاشیه تومور به عنوان کنترل، بر اساس معیارهای ورود و خروج از بانک تومور ایران/دانشگاه علوم پزشکی تهران، انتخاب شدند. پس از استخراج RNA و سنتز cDNA، از تکنیک Real Time PCR برای ارزیابی بیان ژن هایPin۱ ، β-catenin و cycD۱ استفاده شد. مطالعات هیستوپاتولوژیک نیز توسط پاتولوژیست انجام شد. همچنین ارتباط بیان ژن ها با یکدیگر و با ویژگی های پاتولوژیکی نیز بررسی شد. نتایج: یافته ها نشان داد که ۶/۸۰ درصد از بیماران بالای ۵۰ سال سن داشتند، همگی بیماران بدون سابقه مصرف الکل و ۷۱ درصد از بیماران غیرسیگاری و ۱/۵۸ درصد بدون سابقه خانوادگی CRC بودند. در ۹/۸۳ درصد موارد تومور بیش از ۳ سانتی متر و نوع آدنوکارسینوم با درجه تمایز ۲ بود. ۸/۹۶ درصد موارد دارای تهاجم عروقی و ۵/۹۳ درصد موارد دارای تهاجم لنفاوی بودند. همچنین نتایج نشان داد که بیان ژن های Pin۱ و β-catenin در بافت تومور نسبت به بافت حاشیه تومور افزایش معنی داری (به ترتیب ۰۴۳/۰=P و ۰۰۰۱/۰P<) داشت. علاوه بر این بیان ژن cycD۱ در بافت تومور نسبت به بافت حاشیه تومور افزایش نشان داد، هرچند که این افزایش از نظر آماری معنادار نبود. از سوی دیگر نشان داده شد که بین بیان ژن Pin۱ و cycD۱ یک رابطه مستقیم و معنادار وجود داشت (۰۰۱/۰P<). نتیجه گیری: نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که ممکن است Pin۱ در بیان ژن های β-catenin و cycD۱ در بافت توموری بیماران مبتلا به CRC نقش داشته باشد و در نتیجه پیشنهاد می شود که این ژن در پاتوژنز CRC نقش مهمی را داشته باشد.