بررسی و مقایسه نتایج استاپدوتومی گوش اول و دوم در افراد مبتلا به اتواسکلروز دو طرفه در بیمارستان های دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۰۲-۱۴۰۱

مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه نتایج استاپدوتومی گوش اول و دوم در افراد مبتلا به اتواسکلروز دو طرفه در دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ انجام شد.مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کوهورت گذشته نگر بوده و شامل ۳۱ بیمار مبتلا به اتواسکلروز مراجعه کننده به درمانگاه گوش، حلق و بینی بیمارستان های امام خمینی و امیراعلم تهران که تحت جراحی دو گوش قرار گرفته اند انجام شد. داده ها با استفاده از چک لیستی که شامل اطلاعات دموگرافیک و عوارضی مثل سرگیجه، وزوز گوش و درد بود جمع آوری شد و با نرم افزار SPSS۱۸ تجزیه و تحلیل شد.نتایج: میانگین سنی شرکت کنندگان ۶۳/۱۱± ۰۶/۴۲ سال بود. پس از جراحی، میانگین Air-Bone Gap در فرکانس های ۵۰۰، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ در گروه گوش اول کمتر از گروه دوم بود که نشان دهنده نتیجه شنوایی بهتر در گروه اول است؛ این تفاوت در فرکانس های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ معنادار بود. آستانه BC در فرکانس ۲۰۰۰ قبل و بعد از جراحی بهبود معناداری داشت، اما بهبود شنوایی بین دو گوش تفاوتی نداشت. رضایت بیماران ارتباط معناداری با عوارض جراحی نداشت. رضایت از جراحی اول با Air-Bone Gap در فرکانس های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ و در جراحی دوم با فرکانس ۲۰۰۰ ارتباط معنادار داشت. سطح رضایت بین دو جراحی تفاوت معناداری نداشت، اما بروز وزوز گوش در جراحی اول به طور معناداری بیشتر از جراحی دوم بود.نتیجه گیری: بین جراحی دو گوش تفاوت معناداری در نتایج کلی مشاهده نشد و هیچ یک بر دیگری برتری نداشت؛ در این میان تنها عامل موثر بر رضایت پس از جراحی، نتیجه شنوایی (post-op GAP) بود.مقدمه: این مطالعه با هدف بررسی و مقایسه نتایج استاپدوتومی گوش اول و دوم در افراد مبتلا به اتواسکلروز دو طرفه در دانشگاه علوم پزشکی تهران در سال ۱۴۰۱-۱۴۰۲ انجام شد. مواد و روش ها: این مطالعه به صورت کوهورت گذشته نگر بوده و شامل ۳۱ بیمار مبتلا به اتواسکلروز مراجعه کننده به درمانگاه گوش، حلق و بینی بیمارستان های امام خمینی و امیراعلم تهران که تحت جراحی دو گوش قرار گرفته اند انجام شد. داده ها با استفاده از چک لیستی که شامل اطلاعات دموگرافیک و عوارضی مثل سرگیجه، وزوز گوش و درد بود جمع آوری شد و با نرم افزار SPSS۱۸ تجزیه و تحلیل شد. نتایج: میانگین سنی شرکت کنندگان ۶۳/۱۱± ۰۶/۴۲ سال بود. پس از جراحی، میانگین Air-Bone Gap در فرکانس های ۵۰۰، ۱۰۰۰ و ۲۰۰۰ در گروه گوش اول کمتر از گروه دوم بود که نشان دهنده نتیجه شنوایی بهتر در گروه اول است؛ این تفاوت در فرکانس های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ معنادار بود. آستانه BC در فرکانس ۲۰۰۰ قبل و بعد از جراحی بهبود معناداری داشت، اما بهبود شنوایی بین دو گوش تفاوتی نداشت. رضایت بیماران ارتباط معناداری با عوارض جراحی نداشت. رضایت از جراحی اول با Air-Bone Gap در فرکانس های ۵۰۰ و ۱۰۰۰ و در جراحی دوم با فرکانس ۲۰۰۰ ارتباط معنادار داشت. سطح رضایت بین دو جراحی تفاوت معناداری نداشت، اما بروز وزوز گوش در جراحی اول به طور معناداری بیشتر از جراحی دوم بود. نتیجه گیری: بین جراحی دو گوش تفاوت معناداری در نتایج کلی مشاهده نشد و هیچ یک بر دیگری برتری نداشت؛ در این میان تنها عامل موثر بر رضایت پس از جراحی، نتیجه شنوایی (post-op GAP) بود.