بررسی اثر محافظتی اریتروپوئیتین بر بهبود اختلال شناختی ناشی از سرب با مهار دژنراسیون هیپوکامپی در موش صحرایی نر

مقدمه: سرب، به عنوان یک نوروتوکسین قوی، با القای نورودژنراسیون و مرگ سلولی، موجب تخریب قابل توجه ساختار هیپوکامپ می شود و اختلال در یادگیری و حافظه وابسته به این ناحیه را به دنبال دارد. اریتروپوئیتین، هورمونی گلیکوپروتئینی با توانایی بالقوه در افزایش بقاء نورونی، به عنوان گزینه ای امیدوارکننده برای کاهش انواع آسیب های ناشی از سمیت عصبی مطرح است. هدف این مطالعه بررسی اثرات نورحفاظتی اریتروپوئیتین بر آسیب های هیپوکامپی القا شده توسط سرب در موش های صحرایی نر نژاد ویستار بود.مواد و روش ها: حیوانات به چهارگروه (کنترل، سرب، سرب+اریتروپوئیتین با دوز ۱۰۰۰ کیلوگرم/واحد بین الملل و سرب+اریتروپوئیتین با دوز ۲۵۰۰ کیلوگرم/واحد بین الملل) تقسیم شدند. استات سرب با دوز ۲۵ میلی گرم/کیلوگرم به مدت سه روز و اریتروپوئیتین طی هفت روز پس از آن به صورت تزریق داخل صفاقی تجویز شدند. آزمون شناسایی شیء جدید عملکرد حافظه شناختی را سنجید و رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین برای ارزیابی دژنراسیون نورونی به کار رفت.نتایج: مواجهه با سرب موجب افت معنادار عملکرد حافظه شناسایی و افزایش شاخص های دژنراسیون نورونی در هیپوکامپ شد (۰۰۱/۰P<)، در حالی که تجویز اریتروپوئیتین در هر دو دوز ۱۰۰۰ کیلوگرم/ واحد بین الملل و ۲۵۰۰ کیلوگرم/ واحد بین الملل به ترتیب، با بهبود معنی دار شاخص تمایز (۰۵/۰P<، ۰۰۱/۰P<)، کاهش بروز پیکنوزیس (۰۵/۰P<، ۰۰۱/۰P<)، کاهش میزان واکوئلاسیون (۰۵/۰P<، ۰۱/۰P<) و افزایش درصد نورون های سالم (۰۱/۰P<، ۰۰۱/۰P<) همراه بود.نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد اریتروپوئیتین از طریق مهار دژنراسیون، اثرات حفاظتی قابل توجهی از جمله بهبود عملکرد شناختی در برابر سمیت عصبی القاشده توسط سرب اعمال می کند.مقدمه: سرب، به عنوان یک نوروتوکسین قوی، با القای نورودژنراسیون و مرگ سلولی، موجب تخریب قابل توجه ساختار هیپوکامپ می شود و اختلال در یادگیری و حافظه وابسته به این ناحیه را به دنبال دارد. اریتروپوئیتین، هورمونی گلیکوپروتئینی با توانایی بالقوه در افزایش بقاء نورونی، به عنوان گزینه ای امیدوارکننده برای کاهش انواع آسیب های ناشی از سمیت عصبی مطرح است. هدف این مطالعه بررسی اثرات نورحفاظتی اریتروپوئیتین بر آسیب های هیپوکامپی القا شده توسط سرب در موش های صحرایی نر نژاد ویستار بود. مواد و روش ها: حیوانات به چهارگروه (کنترل، سرب، سرب+اریتروپوئیتین با دوز ۱۰۰۰ کیلوگرم/واحد بین الملل و سرب+اریتروپوئیتین با دوز ۲۵۰۰ کیلوگرم/واحد بین الملل) تقسیم شدند. استات سرب با دوز ۲۵ میلی گرم/کیلوگرم به مدت سه روز و اریتروپوئیتین طی هفت روز پس از آن به صورت تزریق داخل صفاقی تجویز شدند. آزمون شناسایی شیء جدید عملکرد حافظه شناختی را سنجید و رنگ آمیزی هماتوکسیلین- ائوزین برای ارزیابی دژنراسیون نورونی به کار رفت. نتایج: مواجهه با سرب موجب افت معنادار عملکرد حافظه شناسایی و افزایش شاخص های دژنراسیون نورونی در هیپوکامپ شد (۰۰۱/۰P<)، در حالی که تجویز اریتروپوئیتین در هر دو دوز ۱۰۰۰ کیلوگرم/ واحد بین الملل و ۲۵۰۰ کیلوگرم/ واحد بین الملل به ترتیب، با بهبود معنی دار شاخص تمایز (۰۵/۰P<، ۰۰۱/۰P<)، کاهش بروز پیکنوزیس (۰۵/۰P<، ۰۰۱/۰P<)، کاهش میزان واکوئلاسیون (۰۵/۰P<، ۰۱/۰P<) و افزایش درصد نورون های سالم (۰۱/۰P<، ۰۰۱/۰P<) همراه بود. نتیجه گیری: یافته های این پژوهش نشان می دهد اریتروپوئیتین از طریق مهار دژنراسیون، اثرات حفاظتی قابل توجهی از جمله بهبود عملکرد شناختی در برابر سمیت عصبی القاشده توسط سرب اعمال می کند.