بررسی تاثیر انگیزه خدمات عمومی و خود مشروعیتی بر رضایت شغلی نیروی انتظامی با درنظر گرفتن نقش میانجی تناسب فرد- محیط

انگیزه خدمات عمومی، یکی از دلایل مهم نیروی انتظامی برای خدمت به جامعه است. همچنین، وقتی نیروهای انتظامی خود را مشروع بدانند، باور دارند که اقدامات آن ها مورد تایید جامعه و مبتنی بر ارزش های قانونی و اخلاقی است. پژوهش حاضر به بررسی تاثیر انگیزه خدمات عمومی و خودمشروعیتی بر رضایت شغلی نیروی انتظامی با درنظر گرفتن نقش میانجی تناسب فرد-محیط می پردازد. این پژوهش از نوع کاربردی، توصیفی-همبستگی و پیمایشی است. جامعه آماری این پژوهش کارکنان نیروی انتظامی شهر اصفهان می باشد. در پژوهش حاضر ۱۵۰ نفر به عنوان نمونه آماری بر اساس نمونه گیری در دسترس در نظر گرفته شدند. جهت گردآوری داده ها از پرسشنامه استاندارد استفاده شد که روایی آن با محاسبه روایی محتوا، همگرا و واگرا و پایایی آن از طریق آلفای کرونباخ و پایایی ترکیبی مورد تایید قرار گرفت. در تجزیه و تحلیل آماری، از رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری و نرم افزار Smart PLS ۳.۰ استفاده شد. انگیزه خدمات عمومی بر رضایت شغلی نیروی انتظامی و تناسب فرد-محیط تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین، خود مشروعیتی و تناسب فرد-محیط نیز بر رضایت شغلی تاثیر مثبت و معناداری دارند. علاوه براین، انگیزه خدمات عمومی بر رضایت شغلی به صورت غیرمستقیم و از طریق نقش میانجی تناسب فرد-محیط تاثیر مثبت و معناداری دارد. توجه به انگیزه های فردی، خودمشروعیتی و ایجاد تناسب منطقی بین فرد و محیط کار می تواند رضایت شغلی نیروی انتظامی را بهبود دهد. این یافته ها می تواند راهنمایی های مفیدی برای مدیریت منابع انسانی و سیاست گذاری های مرتبط با نیروی انتظامی ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

انگیزه خدمات عمومی ، تناسب فرد-محیط ، رضایت شغلی ، خود مشروعیتی ، نیروی انتظامی