نقش انسجام خود، تمایز یافتگی و جهت گیری مذهبی در پیش بینی تحمل پریشانی در افراد دارای نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری

مقدمه: افراد با نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری مشکلات روانشناختی بسیاری را تجربه می کنند. از این رو هدف پژوهش حاضر بررسی نقش انسجام خود، تمایز یافتگی و جهت گیری مذهبی در پیش بینی تحمل پریشانی در افراد دارای نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری بود. روش کار: این پژوهش به لحاظ روش توصیفی - همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل تمام افراد مراجعه کننده به مراکز مشاوره دولتی و خصوصی شهر تهران در سال ۱۴۰۱ بود که از میان آنها براساس خط برش پرسشنامه چندمحوری میلون۳ (نمره بالاتر از ۸۵ ) و تشخیص درمانگر مراجع ، ۳۵۰ نفر به روش نمونه گیری در دسترس به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه چند محوری بالینی میلون۳، مقیاس تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر، ۲۰۰۵)، مقیاس انسجام روانی ) (آنتونووسکی، ۱۹۹۳)، آزمون تمایزیافتگی خود (اسکورن و فریدلندر، ۱۹۹۸) و مقیاس جهت گیری مذهبی ( آلپورت و راس، ۱۹۵۰) بود. به منظور تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندگانه به روش همزمان استفاده شد.نتایج: نتایج نشان داده است بین انسجام خود با جهت گیری مذهبی درونی با تحمل پریشانی رابطه مثبت و معنادار و بین تمایز یافتگی و جهت گیری مذهبی بیرونی با تحمل پریشانی رابطه منفی و معنادار وجود دارد (۰۱/۰P<). همچنین نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد که انسجام خود، تمایزیافتگی و جهت گیری مذهبی در مجموع ۷۲/۰ تحمل پریشانی را تبیین می کنند.نتیجه گیری: این یافته ها بیانگر اهمیت توجه به انسجام خود، تمایز یافتگی و جهت گیری مذهبی در پیش بینی تحمل پریشانی و تاثیر آن بر نشانگان اختلال شخصیت وسواسی-اجباری بوده است

کلیدواژه ها:

اختلال شخصیت وسواسی-اجباری ، انسجام خود ، تحمل پریشانی ، تمایز یافتگی ، جهت گیری مذهبی