اثر ۱۲ هفته تمرینات ترکیبی بر شاخص‎های همودینامیک،کسر تخلیه‎ای و ظرفیت عملکردی در بیماران قلبی- عروقی

مقدمه: امروزه بیماری‎های غیرواگیر به علت پیشرفت فناوری و تغییر سبک زندگی به صورت ساکن، بی‎تحرکی و غیرفعال، سبب بروز مشکلاتی دررابطه با سلامتی و تندرستی مانند بیماری‎های قلبی - عروقی بخصوص بیماری‎های شریان کرونری شده است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرین ترکیبی (استقامتی – مقاومتی) بر شاخص‎های منتخب همودینامیکی، کسرتخلیه‎ای و ظرفیت عملکردی بیماران قلبی – عروقی می باشد‎.روش کار: در این پژوهش که با طرح پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل انجام شد، ۲۴بیمار داوطلب به طور تصادفی در ۲ گروه تمرین ترکیبی (۱۲ نفر)  وکنترل (۱۲نفر) تقسیم شدند. گروه تمرین ترکیبی به مدت ۳ ماه، هفته‎ای۳جلسه تمرینات هوازی و مقاومتی را انجام دادند. سنجش‎های متغییرها  ۲۴ ساعت قبل از نخستین جلسه تمرین و ۴۸ ساعت پس از آخرین جلسه تمرین انجام شد‎. در بخش آمار استنباطی، از آزمون تی زوجی، برای مقایسه‎ی تفاوت‎های درون گروهی و از آزمون تحلیل کوواریانس برای مقایسه تفاوت‎های بین گروهی با استفاده از نرم افزار اس پی اس اس نسخه ۲۶ استفاده شد‎.نتایج: بر اساس آزمون تی زوجی کاهش معنی‎داری در میزان فشار خون سیستولی و دیاستولی، مقاومت منظم عروقی و افزایش معنی‎دار در  کسرتخلیه‎ای ، ظرفیت عملکردی ، حجم ضربه‎ای، برون ده قلبی، شاخص برون ده قلبی، شاخص سرعت خون و شاخص شتاب خون در گروه تمرین ترکیبی پس از تمرینات مشاهده گردید(۰۵/۰< p). این کاهش در گروه کنترل معنی‎دار نبود. تحلیل کوواریانس نشان داد سطوح این متغییرها  در مقایسه با گروه کنترل به طور معنی‎داری بهبود یافته بود (۰۵/۰< p).نتیجه گیری: به طور کلی نتایج نشان داد اجرای تمرینات ترکیبی استقامتی  و مقاومتی، می تواند باعث بهبود شاخص های همودینامیکی و کسر تخلیه‎ای و ظرفیت عملکردی در بیماران قلبی عروقی شود‎.

کلیدواژه ها:

تمرین ترکیبی ، بیماری قلبی عروقی ، شاخص‎های همودینامیک ، کسرتخلیه‎ای و ظرفیت عملکردی