تاثیر انعطاف پذیری فضایی بر خلاقیت کلامی و تصویری دانش آموزان در مقطع متوسطه اول

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر انعطاف پذیری فضایی بر خلاقیت کلامی و تصویری دانش آموزان مقطع متوسطه اول انجام شد. این مطالعه به صورت کتابخانه ای و توصیفی–تحلیلی طراحی گردید و داده ها از طریق مطالعه و تحلیل منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات پژوهشی، پایان نامه ها و اسناد مرتبط گردآوری شد. یافته ها نشان داد که انعطاف پذیری فضایی کلاس های درس، از طریق امکان تغییر چیدمان، جابه جایی مبلمان و تنوع فعالیت ها، فرصت های بیشتری برای تعامل، مشارکت فعال و بیان آزادانه ایده ها فراهم می کند. این شرایط موجب تقویت خلاقیت کلامی دانش آموزان در قالب گفت وگو، بحث گروهی و تولید ایده های نو و نیز ارتقای خلاقیت تصویری آنان از طریق فعالیت های عملی، تصویرسازی و بازنمایی های بصری بدیع می شود. همچنین، اثر انعطاف پذیری فضایی بر خلاقیت زمانی بیشینه می شود که با روش های تدریس خلاق و مشارکت محور همراه باشد. نتایج پژوهش نشان می دهد که انعطاف پذیری فضایی یکی از مولفه های کلیدی در طراحی محیط های آموزشی خلاق محور است و می تواند به پرورش خلاقیت کلامی و تصویری دانش آموزان کمک شایانی کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری فضایی ، خلاقیت کلامی ، خلاقیت تصویری ، دانش آموزان ، متوسطه اول.