سوء استفاده از قانون برای ارتکاب جرم: تحلیل مبانی نظری، مصادیق و راهکارهای تقنینی و قضایی

این مقاله به بررسی پدیده پیچیده و نوظهور «سوء استفاده از قانون برای ارتکاب جرم» میپردازد . در این وضعیت ، فرد یا گروهی با ظاهری قانونی و با استفاده از خلاها ، ابهامات یا حتی مفاد دقیق قوانین ، اقداماتی را انجام میدهد که در نهایت به ارتکاب جرم یا نقض شدید نظم عمومی و اخلاق حسنه منجر میشود . هدف این تحقیق ، تبیین مبانی نظری این مفهوم در حقوق کیفری ، تحلیل مصادیق عینی آن در نظام حقوقی ایران و نیز بررسی راهکارهای تقنینی و قضایی برای مقابله با این آسیب است . روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانه ای و رویه قضایی است . یافته های تحقیق نشان میدهد که مفاهیمی چون «معنویت قانون» ، «قصد قانونی» ، «توسل به حق» و «نظریه سوء استفاده از حق» میتوانند مبانی نظری مناسبی برای مقابله با این پدیده ارائه دهند . مصادیقی مانند استفاده از شرکت ها و اشخاص حقوقی برای پولشویی ، انعقاد قراردادهای صوری برای کلاهبرداری ، سوء استفاده از نهادهای مالی مانند چک و سفته برای اخاذی ، و استفاده ابزاری از برخی دادخواستهای حقوقی برای تهدید و اضرار به غیر ، از موارد عینی این پدیده هستند . در پایان ، مقاله راهکارهایی همچون تفسیر غایت گرایانه از قوانین، توسعه دکترین سوء استفاده از حق در حقوق کیفری ، اصلاح قوانین خاص و ارتقای صلاحیت و بینش قضات را پیشنهاد میکند.

کلیدواژه ها:

حقوق کیفری ، نظام حقوقی ایران ، رویه قضایی ، سو استفاده ، جرم ، قانون