رواج عدم صداقت؛ تحلیل روانشناختی و مدیریتی در سازمان ها

عدم صداقت به عنوان یکی از چالش های پنهان اما اثرگذار در سازمان ها، می تواند بنیان اعتماد، کارآمدی مدیریتی و سلامت روانی کارکنان را تضعیف کند. هدف این پژوهش بررسی رواج عدم صداقت در محیط های سازمانی با رویکردی تلفیقی از روانشناسی و مدیریت است. روش تحقیق از نوع توصیفی–تحلیلی بوده و داده ها از طریق ابزار پرسشنامه گردآوری شده است. پایایی ابزار اندازه گیری با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ محاسبه و مقدار آن برابر با ۷۹ درصد به دست آمده که نشان دهنده ی پایایی قابل قبول ابزار پژوهش است. نمونه پژوهش به صورت در دسترس انتخاب شده و تمرکز آن بر ادراک افراد از رفتارهای غیرصادقانه در بستر سازمانی بوده است.برای تحلیل داده ها از روش های تحلیل آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده و تجزیه وتحلیل اطلاعات با هدف شناسایی الگوهای رفتاری، عوامل زمینه ساز و پیامدهای عدم صداقت صورت گرفته است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فشارهای مدیریتی، ترس از پیامدهای منفی صداقت، ضعف شفافیت سازمانی و الگوهای رفتاری مدیران نقش معناداری در رواج عدم صداقت دارند.نتایج حاکی از آن است که عدم صداقت صرفا یک ویژگی فردی نیست، بلکه محصول تعامل عوامل روانشناختی و ساختارهای مدیریتی است. بر این اساس، اصلاح سبک های مدیریت، تقویت امنیت روانی و نهادینه سازی شفافیت می تواند نقش موثری در کاهش این پدیده و ارتقای سلامت سازمانی ایفا کند.

کلیدواژه ها:

عدم صداقت ، روانشناسی سازمانی ، مدیریت ، فرهنگ سازمانی ، شفافیت