بررسی روش های تحلیل ریسک و ارزیابی خطر در طراحی سازه ها و تاثیر آن بر ایمنی و استحکام

ایمنی و استحکام سازه ها از مهم ترین چالش های مهندسی عمران و طراحی سازه ها به شمار می روند. با توجه به پیچیدگی رفتار سازه ها و وجود عدم قطعیت در بارگذاری، شرایط محیطی و خواص مصالح، استفاده از روش های سنتی طراحی برای پیش بینی دقیق عملکرد سازه ها کافی نیست. ارزیابی ریسک و تحلیل قابلیت اطمینان ابزارهایی کلیدی برای شناسایی مخاطرات، پیش بینی احتمال خرابی و بهبود فرآیند تصمیم گیری مهندسی محسوب می شوند.این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی به بررسی روش های مختلف تحلیل ریسک و ارزیابی خطر در طراحی سازه ها پرداخته و تاثیر آن ها بر ایمنی و عملکرد سازه ها را ارزیابی می کند. در این تحقیق، روش های کیفی، کمی، احتمالاتی و شبکه های بیزی شناسایی شده و از نظر دقت، قابلیت پیش بینی، کاربردپذیری در انواع سازه ها و اثرگذاری بر ایمنی و استحکام، تحلیل و مقایسه می شوند. همچنین نقاط قوت و محدودیت هر روش استخراج شده و زمینه های بهبود و توسعه روش های موجود بررسی شده است.نتایج پژوهش نشان می دهد که به کارگیری منظم و هدفمند تحلیل ریسک، کاهش احتمال خرابی، افزایش طول عمر مفید سازه و بهبود عملکرد آن در شرایط نامطمئن را به دنبال دارد. ترکیب روش های مختلف و بهره گیری از شاخص های قابلیت اطمینان نیز امکان ارائه تصمیمات طراحی دقیق تر و بهینه تر را فراهم می کند. یافته های این تحقیق می تواند چارچوبی علمی برای بهبود فرآیند طراحی سازه ها و ارتقای ایمنی و استحکام آن ها ارائه دهد و راهنمایی عملی برای مهندسان در استفاده از تحلیل ریسک و مدیریت عدم قطعیت فراهم کند.

کلیدواژه ها:

تحلیل ریسک سازه ای ، قابلیت اطمینان سازه ، ارزیابی احتمال خرابی ، تحلیل احتمالاتی ، شاخص اطمینان