نقش تاب آوری و کیفیت خواب در سلامت روان سالمندان

با افزایش امید به زندگی و بیشتر شدن جمعیت سالمندان، سلامت روانی به یکی از مسائل مهم بهداشت تبدیل شده است. سلامت روانی ممکن است از عامل های متعددی تاثیر بپذیرد. پژوهش حاضر با هدف مطالعه نقش تاب آوری و کیفیت خواب در سلامت روان سالمندان انجام گرفت. طرح پژوهش حاضر از نوع تحقیقات همبستگی است. از جامعه آماری سالمندان شهر تبریز، ۱۷۳  نفر با روش نمونه گیری در دسترس و بر مبنای ملاک های ورود و خروج انتخاب شدند. گردآوری داده ها با استفاده از تاب­آوری کانر و دیویدسون، پرسشنامه سلامت عمومی گلدبرگ و مقیاس کیفیت خواب پیتزبورگ صورت گرفت. برای تحلیل داده­ها از تحلیل ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که رابطه همه مولفه های تاب­آوری(تصور شایستگی، اعتماد به غرایز، پذیرش مثبت تغییرات، ادارک کنترل و تاثیرات معنوی) با سلامت روانی معنی دار است. رابطه مولفه های کیفیت خواب(کیفیت ذهنی خواب، تاخیر در بخواب رفتن، اختلالات خواب، مدت بخواب رفتن و اختلال عملکرد روزانه) با سلامت روانی معنی دار است. نتایج پژوهش نشان می دهد که تاب آوری و کیفیت خواب می توانند ۳۹ درصد تغییرات را در سلامت روانی سالمندان پیش بینی کنند. نتایج این پژوهش اهمیت توجه به تاب آوری و کیفیت خواب را در بهبود سلامت روانی سالمندان خاطر نشان می­سازد.

کلیدواژه ها:

تاب آوری ، کیفیت خواب ، سلامت روانی ، سالمندان