تحلیل شکاف فقر در پرتو پیچیدگی اقتصادی

کاهش فقر همواره از اهداف اصلی توسعه پایدار بوده است. در این میان، پیچیدگی اقتصادی به عنوان شاخصی از ظرفیت فناورانه، مهارتی و ساختاری اقتصاد، می تواند نقش تعیین کننده ای در توزیع درآمد و رفاه ایفا کند. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر پیچیدگی اقتصادی بر شکاف فقر، داده های ۵۰ کشور منتخب طی دوره ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۴ را با بهره گیری از مدل داده های تابلویی پویا و روش گشتاورهای تعمیم یافته سیستمی (System GMM) تحلیل کرده است. افزون بر الگوی پایه، چهار سناریوی مجزا برای کشورهای توسعه یافته، با درآمد بالا، غنی و کشورهایی با شاخص پیچیدگی اقتصادی بالاتر از میانگین جهانی بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که افزایش شاخص پیچیدگی اقتصادی به طور میانگین موجب کاهش شکاف فقر می شود، هرچند در برخی گروه ها این رابطه معکوس است و رشد پیچیدگی اقتصادی با افزایش نابرابری همراه می گردد. همچنین، رشد درآمد سرانه اثر کاهنده و نرخ بیکاری، شهرنشینی و نسبت ارزش افزوده صنعت به کشاورزی اثر افزاینده بر شکاف فقر دارند. نرخ تورم از نظر آماری معنادار نیست. یافته ها بیانگر آن است که در کشورهایی با پیچیدگی اقتصادی بالا، اتخاذ سیاست های مکمل برای مهار نابرابری و هدایت منافع توسعه فناورانه به اقشار کم درآمد، ضرورتی اساسی دارد.

کلیدواژه ها:

یچیدگی اقتصادی ، شکاف فقر ، داده های تابلویی پویا