نقش هوش هیجانی در توسعه و تقویت تفکر استراتژیک مدیران در شهرداری تهران

در عصر حاضر که با تغییرات شتابان، پیچیدگی فزاینده و رقابت جهانی شدید caractéris می شود، سازمان ها برای بقا و موفقیت نیازمند رهبرانی هستند که نه تنها از دانش تحلیلی قوی برخوردار باشند، بلکه بتوانند با بهره گیری از قابلیت های هیجانی، سازمان را در مسیر صحیح هدایت کنند. این مقاله با روش کتابخانه ای-توصیفی به بررسی رابطه میان هوش هیجانی و تفکر استراتژیک در مدیران می پردازد و در پی پاسخ به این سوال است که چگونه تقویت مولفه های هوش هیجانی می تواند به بهبود کیفیت تفکر استراتژیک و در نهایت، اثربخشی رهبری منجر شود.یافته های این پژوهش نشان می دهد که هوش هیجانی به عنوان یک مهارت کلیدی و قابل یادگیری، نقش تعیین کننده ای در تمایز مدیران برجسته از مدیران متوسط دارد. بر اساس پژوهش ها، حدود ۹۰ درصد از عوامل موفقیت در سطوح عالی رهبری به هوش هیجانی و تنها ۱۰ درصد به توانایی های فنی و شناختی (IQ) مرتبط است. هوش هیجانی با مولفه های پنجگانه خودآگاهی، خودنظم دهی، خودانگیزشی، همدلی و مهارت های اجتماعی، بستری روان شناختی ایجاد می کند که برای تفکر استراتژیک ضروری است. تفکر استراتژیک به عنوان توانایی درک پویایی های محیطی، شناسایی فرصت های پنهان، خلق راه حل های نوآورانه و اتخاذ تصمیم های بلندمدت در شرایط عدم قطعیت تعریف می شود. این پژوهش استدلال می کند که پرورش این نوع تفکر، مستلزم مدیریت موثر هیجانات است. برای مثال، خودآگاهی به مدیر کمک می کند تا از تعصبات خود آگاه شود؛ خودنظم دهی، امکان تصمیم گیری عاری از تاثیر هیجانات مخرب مانند خشم یا ترس را فراهم می آورد؛ خودانگیزشی، پشتکار لازم برای پیگیری اهداف بلندمدت را تقویت می کند؛ همدلی، درک نیازها و انگیزه های ذی نفعان مختلف را ممکن می سازد و مهارت های اجتماعی، زمینه ساز ایجاد ائتلاف ها و هدایت سازمان برای اجرای استراتژی هاست.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد شغلی ، مدیران ، تفکر استراتژیک ، سازمان