بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نگرش نسبت به بدن و سلامت روان متقاضیان جراحی زیبایی

نگرش منفی نسبت به بدن و مشکلات سلامت روان از عوامل مهم گرایش به جراحی زیبایی و کاهش کیفیت زندگی افراد هستند. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT) به عنوان یکی از رویکردهای موج سوم رفتاردرمانی، با تمرکز بر پذیرش هیجانات و افزایش انعطاف پذیری روان شناختی، می تواند نگرش منفی نسبت به بدن و مشکلات روانی مرتبط را کاهش دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی ACT بر نگرش نسبت به بدن و سلامت روان متقاضیان جراحی زیبایی بود. این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون–پس آزمون و گروه کنترل بود. نمونه شامل ۴۰ نفر از متقاضیان جراحی زیبایی بود که به روش در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) قرار گرفتند. گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت درمان ACT قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. ابزارهای سنجش شامل پرسشنامه چندبعدی نگرش به بدن (MBSRQ) و پرسشنامه سلامت عمومی (GHQ-۲۸) بودند. داده ها با استفاده از تحلیل کوواریانس (ANCOVA) تحلیل شد. نتایج نشان داد که گروه آزمایش پس از مداخله کاهش معناداری در نگرش منفی نسبت به بدن (p < ۰. ۰۰۱) و بهبود سلامت روان و تمامی خرده مقیاس های آن شامل اضطراب، افسردگی، علائم جسمانی و اختلال در کارکرد اجتماعی (p < ۰. ۰۰۱) داشت. گروه کنترل تغییر معنی داری نشان نداد. اندازه اثر (η²) برای نگرش به بدن و سلامت روان به ترتیب ۰. ۵۹۵ و ۰. ۶۶۱ بود که نشان دهنده اثر قوی مداخله است. درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد می تواند به عنوان یک مداخله موثر برای کاهش نگرش منفی نسبت به بدن و ارتقای سلامت روان متقاضیان جراحی زیبایی مورد استفاده قرار گیرد. توصیه می شود پیش از انجام جراحی زیبایی، برنامه های روان شناختی مبتنی بر ACT برای این افراد اجرا شود تا هم رضایت از جراحی و هم سلامت روان بهبود یابد.

کلیدواژه ها:

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ، نگرش نسبت به بدن ، سلامت روان ، جراحی زیبایی ، انعطاف پذیری روان شناختی.