هستی شناسی های تجسم یافته و زبان فمینیستی در نمایشنامه "دهانی پر از پرندگان" (A Mouthful of Birds) اثر کریل چرچیل [به زبان انگلیسی]

این مقاله خوانشی پدیدارشناسانه از نمایشنامه دهانی پر از پرندگان اثر کریل چرچیل (۱۹۸۶) ارائه می دهد و توجه ویژه ای به تک گویی شخصیت «روح» به مثابه لحظه ای از گسست هستی شناختی که به طور همزمان جنسیت مند نیز هست، می پردازد. این پژوهش با بهره گیری از مفهوم میدان پدیدارشناختی یا ادراک موریس مرلوپونتی در پیوند با تمایزگذاری مارتین هایدگر میان وجودی (ontic) و هستی شناختی (ontological)، بررسی می کند که چگونه نمایشنامه چرچیل بازنمود می کند که در طول فروپاشی میدان مشترک ادراک و زمینه ذهنی ما چه اتفاقی می افتد. در این راستا، پرسش های شکسته «روح» درباره اشیای خانگی—«قوری. فنجان. فنجان. آیا این یک فنجان است؟»—همراه با نفی تولد و تعلق—«تو متولد نشده ای، تو در رحم قرار نگرفته ای، این خانه هرگز ساخته نشده»—جابه جایی میدان مشترک ما را رقم می زند و در عوض لحظه ای شکسپیری از «کشتن کودک» را فراهم می آورد که به جای قتل واقعی، به مثابه محو استعاری این میدان شکسته تصور می شود و متعاقبا دیالکتیک محو و شدن را می گشاید. در حالی که پدیدارشناسی مرلوپونتی و واردکردن آن به اگزیستانسیالیسم ادبی، خوانش های مهم متعددی از چندین چهره ادبی در تاریخ را توجیه کرده است، ارتباط و کاربرد آن در تئاتر فمینیستی—به ویژه از منظر بی ثباتی جنسیتی و عاملیت معرفت شناختی—ناکاوش باقی مانده است. این شکاف به ویژه در تحلیل هایی که به چگونگی تحقق مادی مبارزه هستی شناختی از طریق شیوه های زبانی و گفتمانی خاص در اجرای تئاتر می پردازند، برجسته است، و صرفا بازنمایی موضوعی آن، نیست. با ادغام نظریه پدیدارشناختی با تحلیل متنی دقیق و تحلیل گفتمان، این مطالعه رویکردی متمایز از نظر روش شناختی را مشارکت می کند که بررسی می کند چگونه نحو تکه تکه، نفی های مکرر و کنش های گفتاری مختل شده در متن چرچیل نه صرفا به مثابه ظروف نمادین، بلکه به مثابه تحقق های اجرایی آشفتگی پدیدارشناختی عمل می کنند. تحلیل نشان می دهد که نمایشنامه چگونه جسم زنانه را به مثابه مکانی مورد مناقشه صحنه پردازی می کند که در آن معنا، عاملیت و هستی دائما با محو شدن تهدید می شوند و در نتیجه ظرفیت تئاتر را برای افشا و چالش دادن محدودیت های هستی شناختی که وجود جنسیتی را ساختاربندی می کنند، روشن می سازد. این همگرایی میان رشته ای پدیدارشناسی، هستی شناسی و نقد نمایشنامه فمینیستی، گفتگوهای گسترده تری را درباره شناخت تجسم یافته، عاملیت معرفتی سوژه های حاشیه نشین و ضرورت های اخلاقی بازپس گیری جسم زیسته به مثابه مکان همراه با معنا، مقاومت و دگرگونی پیش می برد.

کلیدواژه ها:

Phenomenological Field ، Embodied Subjectivity ، Feminist Theatre ، Linguistic Perception ، Ontological Rupture ، Perceptual Faith ، Caryl Churchill ، Mouthful of Birds ، میدان پدیدارشناختی ، ذهنیت تجسم یافته ، تئاتر فمینیستی ، ادراک زبانی ، گسست هستی شناختی ، ایمان ادراکی ، کریل چرچیل ، نمایشنامه دهانی پر از پرندگان