مدل یابی اثر برند بر مزیت رقابتی، بازارگرایی و موقعیت یابی در شرکت های صادر کننده ورزشی

هدف اصلی این تحقیق بررسی تاثیر برند بر مزیت رقابتی با نقش میانجیگری بازارگرایی و موقعیت یابی در شرکت های صادرکننده ورزشی کشور عراق می باشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش گردآوری داده ها توصیفی از نوع پیمایشی بوده است. جامعه آماری این تحقیق کارکنان شرکت های صادرکننده ورزشی عراق به تعداد ۲۶۰ نفر را تشکیل داده اند. نمونه آماری با استفاده از فرمول کوکران تعداد ۱۵۵ انتخاب گردید. در این پژوهش برای استخراج مطالعات از روش کتابخانه ای و برای جمع آوری داده های آماری از نمونه مورد مطالعه از روش میدانی استفاده گردید و ابزار گردآوری اطلاعات در روش میدانی، پرسشنامه بوده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها از دو روش آمار توصیفی و آمار استنباطی استفاده شد. ابزار مورد استفاده در آمار توصیفی Spss ۲۴ بوده و در بخش آمار استنباطی از نرم افزار۴ SmartPLS برای بررسی مدل مفهومی و پاسخگویی به فرضیه های تحقیق استفاده شده است. نتایج نشان داد که برند بر موقعیت یابی، بازارگرایی و مزیت رقابتی تاثیر معناداری دارد. علاوه بر این، موقعیت یابی و بازارگرایی نیز بر مزیت رقابتی تاثیر بسزایی دارد. از سوی دیگر، موقعیت یابی و بازارگرایی بر رابطه برند و مزیت رقابتی تاثیر بسزایی دارد. برندگرایی به معنای ساختن راهبرد شرکت ها برمبنای برند است و رویکردی است که در آن فرایندهای تکامل سازمانی در زمینه ایجاد و توسعه برند تکامل پیدا می کند و هدف از این فرایندها ایجاد مزیت رقابتی پایدار است. در واقع برند یک شرکت می تواند به ایجاد ارزش افزوده و وفاداری مشتریان به برند منجر شود و می تواند بین شرکت ها تمایز ایجاد نماید و برای حل مشکلات کسب و کارها استفاده شود. از آنجاییکه هدف سازمان ها،رقابت پذیری و دستیابی به موقعیتی ممتاز و برتر از نظر عملکردی در بازار می باشد، ایجاد مزیت رقابتی با تکیه بر منابع و قابلیت هایی که در اختیار سازمان قرار دارد، می تواند عاملی مهم در جهت دستیابی به عملکرد بهتر شود.

کلیدواژه ها:

برند ، مزیت رقابتی ، بازارگرایی ، موقعیت یابی