ارزیابی واکسن خوراکی ویبریو هاروی تهیه شده از سویه بومی در ماهی سی بس آسیایی

ویبریوز ناشی از ویبریو هاروی یکی از بیماری های مهم در ماهی سی بس آسیایی است که منجر به تلفات گسترده، کاهش رشد و خسارات اقتصادی قابل توجه در آبزی پروری می شود. این مطالعه با هدف ارزیابی اثربخشی واکسن خوراکی کشته شده ویبریو هاروی با ادجوانت نانوکیتوزان بر ایمنی و بقای ماهی سی بس آسیایی انجام شد. تعداد ۱۸۰ بچه ماهی (میانگین وزن ۱۰ گرم) به سه گروه تقسیم شدند: گروه کنترل (بدون واکسن)، گروه واکسینه شده با نانوکیتوزان و گروه واکسینه شده بدون ادجوانت. واکسیناسیون خوراکی در دو نوبت (روزهای ۰ و ۱۴) و در هر نوبت به صورت سه بار تغذیه در روز صورت گرفت. همه گروه ها به مدت ۱۲ هفته در شرایط یکسان نگهداری و روزانه معادل ٪۴ وزن بدن تغذیه شدند. در روز ۷۰، چالش بیماری زایی بصورت تزریق صفاقی باکتری زنده ویبریو هاروی به ماهیان انجام شد و تلفات طی ۷ روز ثبت گردید. گروه دریافت کننده واکسن با نانوکیتوزان پاسخ ایمنی قوی تر (p<۰.۰۵)، بقای بالاتر و رشد بهتری نسبت به گروه کنترل داشت. این مطالعه یکی از اولین پژوهش ها در ایران است که از سوش بومی ویبریو هاروی و نانوکیتوزان خوراکی به عنوان ادجوانت استفاده کرده و نوآوری های کلیدی آن محسوب می شوند. این یافته ها نشان دهنده پتانسیل واکسن خوراکی با نانوکیتوزان در کنترل ویبریوز است و می تواند راهگشای تحقیقات آینده برای توسعه واکسن های خوراکی موثر در آبزی پروری باشد.

کلیدواژه ها:

ویبریو هاروی ، واکسن ، ماهی سی بس ، نانوکیتوزان ، ادجوانت