تاثیر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر نگرش و عملکرد خانواده های سالمندان مبتلا به اختلالات شناختی بستری در خانه سالمندان کهریزک

پژوهش حاضر به اثربخشی آموزش مداخله درمانی مبتنی بر الگوی توانمندسازی خانواده محور بر نگرش و عملکرد در خانواده های سالمندان مبتلا به اختلالات شناختی بستری شده در خانه سالمندان کهریزک؛ با روش نیمه تجربی انجام شد. به منظور دستیابی به اهداف پژوهش از میان کلیه سالمندان مبتلا به اختلال شناختی در خانه سالمندان کهریزک، نمونه ای به تعداد ۳۰ نفر بطور تصادفی انتخاب شده که ۱۵ نفر در گروه آزمایش و ۱۵ نفر در گروه کنترل قرار گرفتند. برای جمع آوری داده ها از پرسشنامه سالمندی کوگان (۱۹۹۲) و سنجش خانواده (FAD) استفاده شد. داده های پژوهش از طریق روش آماری توصیفی (محاسبه فراوانی، درصد) و آمار استنباطی (آزمون لوین برای همگنی واریانس ها و تحلیل کواریانس) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد الگوی توانمندسازی خانواده محور بر نگرش و عملکرد خانواده های سالمندان دارای اختلال شناختی بستری شده در خانه سالمندان کهریزک، تاثیر مثبت و معناداری داشته است (سطح معناداری کمتر از ۰.۰۵).

کلیدواژه ها:

الگوی توانمندسازی خانواده محور ، نگرش ، عملکرد ، اختلالات شناختی ، خانواده های سالمندان