مسائل اخلاقی در سلامت روان دیجیتال: یک مطالعه مروری
سال انتشار: 1403
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 25
فایل این مقاله در 5 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CIPSA10_184
تاریخ نمایه سازی: 17 دی 1404
چکیده مقاله:
فن آوری های دیجیتال سلامت روان، شامل برنامه های کاربردی تلفن همراه، پلتفرم های تله تراپی، چت بات ها و دستگاه های پوشیدنی، انقلابی در دسترسی و ارائه مراقبت های بهداشت روانی ایجاد کرده اند. این نوآوری ها نوید رفع چالش های قدیمی مانند انگ سلامت روان، موانع جغرافیایی و کمبود منابع را می دهند. با این حال، همانطور که این ابزارها در سیستم های خدمات درمانی ادغام می شوند، چالش های اخلاقی پیچیده ای نیز به همراه دارند. نگرانی های مربوط به حریم خصوصی داده ها، برابری در دسترسی ، مسئولیت پذیری حرفه ای و آسیب های احتمالی برای کاربران از جمله مسائل اخلاقی هستند که باید در این حوزه مورد بررسی قرار گیرند.این مطالعه به دنبال شناسایی و بررسی انتقادی مسائل اخلاقی در توسعه، اجرا و استفاده از فناوری های دیجیتال سلامت روان است. هدف از نگارش این مقاله، ارائه درک جامعی از مسائل اخلاقی این نوآوری ها با مروری تفصیلی بر یافته های حاصل از پژوهش های موجود در این زمینه است.این مطالعه با روش مروری روایتی به بررسی پژوهش های موجود و تحلیل های علمی اخلاقی منتشر شده در دهه گذشته می پردازد. با تجزیه و تحلیل انتقادی منابع مختلف، این پژوهش با هدف ارائه درک منسجمی از مسائل اخلاقی در سلامت روان دیجیتال و پرداختن به شکاف های موجود در این زمینه نگارش شده است.یافته های کلیدی، چندین چالش اخلاقی مرتبط با فناوری های دیجیتال سلامت روان را نشان می دهد. یکی از مهم ترین چالش های موجود حریم خصوصی و امنیت داده ها است. همچنین، رضایت آگاهانه در استفاده از تکنولوژی ها اغلب ناکافی است، زیرا کاربران اغلب نمی توانند شرایط پیچیده خدمات را درک کنند یا به دلیل فقدان گزینه های جایگزین مجبور به موافقت می شوند. سوگیری و نابرابری در الگوریتم های هوش مصنوعی تهدیدی برای تقویت نابرابری های سیستمی است، به ویژه برای گروه هایی که کمتر مورد توجه قرار می گیرند و ممکن است داده های آنها توسط این سیستم ها کمتر ارائه یا تفسیر شود. از سوی دیگر، عدم اعتبار بالینی برای بسیاری از مداخلات دیجیتال، نگرانی هایی را در مورد ایمنی و اثربخشی آن ها ایجاد می کند و اصل سودمندی را تضعیف می کند. در نهایت، نحوه پاسخگویی حرفه ای مبهم است، زیرا سیستم های خودکار و تعاملات مجازی هنجارهای سنتی روابط درمانگر و مراجع، رازداری و همدلی را به چالش می کشند. چالش های اخلاقی مرتبط با فناوری های دیجیتال سلامت روان نیازمند توجه ویژه برای اطمینان از استفاده ایمن و عادلانه از آن ها است. با پرداختن به این ملاحظات اخلاقی، می توان مزایای استفاده از فناوری های دیجیتال سلامت روان را به حداکثر و آسیب های احتمالی را به حداقل رساند و در نهایت به دستیابی به یک سیستم مراقبت های بهداشت روانی فراگیرتر و موثرتر کمک کرد. محدودیت های این مطالعه و پیشنهادهایی برای مطالعات آینده مطرح شد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهسا محمدی
دانشجوی دکتری روان شناسی سلامت، دانشگاه تهران، تهران، ایران
احمدرضا تدریسی پارسا مقدم
دانشجوی دکتری روان شناسی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران